พูดตามผมนะ โอเค้?
โอ พอล ช่างฉันเถอะน่า
บง นับปาติ๊ บง นับปาติ๊
เนย
โอ แม่เจ้า
คุณต้องชิมนี่
เอ้า
ฉันว่า..มัน
ผมรู้ แต่ฉัน...
ผมรู้ ผมรู้
ดูนั่นสิ โอ พอล มันสวยจัง
ช้าหน่อย
ขอโทษ
ถึงแล้ว...ใช่ จอดเลย
ไม่น่าเชื่อว่า เราจะได้อยู่ที่นี่
พอล!
เราทำอะไรพลาดไป หรือเปล่า เราควรอยู่ใน บรู๊คลิน ไม่ดีกว่าเหรอ
คุณจะรัก ควีนส์ ควีนส์สวยนะ
รถขนของมาแล้ว
เป็นไรหรือเปล่า
ของตกหมดแล้ว
เรามาทำอะไรกันที่นี่
พูดตามผมนะ
900 ตารางฟุต 900 ตารางฟุต
แล้ว มันยังใกล้ที่ทำงานคุณด้วย
แล้ว มันยังใกล้ที่ทำงานผมด้วย แต่เราไม่ต้องย้ายก็ได้
เราฉีกสัญญาทิ้ง เก็บของ แล้วนอนในรถจี๊ปก็ได้
คุณพูดถูก คุณพูดถูก
เอริค นั่นเสียงอะไร เสียงไหน
มันจะเป็นอย่างนี้ ทุกคืนหรือเปล่า
อาจจะ
จูล
เป็นแวร์ซายส์เลยนะ
ผมดีใจจริงๆที่คุณชอบ ที่รัก
อรุณสวัสดิ์ค่ะ บริษัทพัฒนา โลเวอร์ แมนฮัตตัน ค่ะ
แอล เอ็ม ดี ซี
บริษัทพัฒนา โลเวอร์ แมนฮัตตัน ค่ะ นี่ จูลี่ พาวเวลล์
ลูกชายฉัน ตายในตึกสอง ฉันเสียใจด้วยค่ะ
เสียใจด้วยจริงๆ
คุณคือคนที่ผม ต้องคุยด้วยหรือเปล่า ถ้าผมไม่ชอบแพลน สำหรับงานศพ
ที่จะจัดเช้านี้ ? คุณคุยกับฉันได้ค่ะ
คุณทำอะไรได้มั่งหรือเปล่า ไม่ได้ค่ะ
ผมต้องการคุย กับคนที่มีอำนาจจัดการ ผมไม่ชอบ แพลนนี้
ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกันค่ะ
พวกคุณมันพวก เจ้าหน้าที่ไร้หัวใจ
ฉันไม่ใช่พวกไร้หัวใจ
ฉันเป็นแค่ คนทำงานในมุมเล็กๆ และฉันก็พยายาม ทำให้ดีที่สุดค่ะ
ฉันโทร.มา เป็นครั้งที่หกแล้ว และ มีแต่คน บอกฉันว่า
ฉันต้องกรอกแบบฟอร์ม เพื่อที่จะได้เงินประกัน
ค่ะ คุณต้องทำอย่างนั้น แต่..แบบว่า ถ้าคุณไม่อยากทำ ฉันจะกรอกให้
แต่คุณต้อง เข้ามาเซ็นต์ชื่ออยู่ดี
ที่ซอกทำงาน คุณน่ะเหรอ ค่ะ
ฉันรู้สึกแย่ กับสิ่งที่คุณต้องเผชิญค่ะ คุณไดมอนด์ แต่
คุณไม่รู้หรอกว่า ผมต้องเจอกับอะไร คุณพาวเวลล์ คุณไม่มีทางรู้
ได้โปรด อย่าตวาดฉันค่ะ ทั้งหมดนี่ มันไม่มีประสิทธิภาพ
ได้โปรด หยุดตวาดฉันค่ะ นี่มัน บ้าสิ้นดี
ลูกผม 3 ขวบ ยังทำได้ดีกว่านี้ ฉันเป็นเพื่อนคุณ นะคะ
แล้วตอนนี้หมอบอกว่า มีไฟเบอร์กลาส อยู่ในปอดเขา
เขาไอไม่หยุดเลย ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี
ภรรยาเขาบอกว่า มีอะไรเต็มปอดเขาไปหมด จนหายใจไม่ได้
และตอนนี้ ประกันก็ปฏิเสธจะจ่าย ค่ายารักษาเขา
บอกเธอให้โทร.หา กรมสุขภาพ นั่นเป็น เครื่องตอบรับอัตโนมัตินะคะ
อันเดรีย กอมเมซ ที่สำนักงานเทศมนตรี
ขอบคุณ ขอบคุณ
ชอคโกแลต ครีม พาย
รู้มั้ยว่า ฉันรักอะไร ในการทำครัว อะไร
ฉันชอบที่ หลังจากวันที่ ไม่มีอะไรแน่นอน
และเมื่อฉันพูดว่า "ไม่มีอะไร" ฉันหมายถึงไม่มีจริงๆ คุณยังสามารถ กลับมาบ้าน แล้วรู้แน่ว่า
ถ้าคุณตอกไข่ ใส่ชอคโกแลต เติมน้ำตาลและนม ลงไป
มันจะเหนียว ช่างง่ายดาย
เจอเรื่องแย่ๆเหรอ
เมื่อไรพายจะเสร็จ
อีกเดี๋ยว แต่ฉันต้องทำวิปครีม และให้มันขึ้นฟูก่อน
ผมจะอยู่นี่แหละ มันเป็นผลงาน ชิ้นโบว์แดง
พรุ่งนี้เที่ยง มีพิธี คอบ สลัด
ร้ายกาจ ร้ายกาจ ร้ายกาจ
ขอซับเวย์
ไฮ ไฮ
เป็นไงบ้าง
จะรับอะไรบ้างครับ คุณผู้หญิง
ฉันเอาคอบสลัด ไม่เอาเบลอ ชีส
คอบ สลัด ไม่เอาบีท คอบ สลัด ไม่เอาเบคอน
คอบ สลัด ไม่ใส่ไข่ โอเค บอกพวกเขานะ
เธอตั้งใจฟังหรือเปล่า เทรซี่ บอกเขาให้เสนอไปให้ถึง 185
เอาแล้วไง พูดตามฉัน เทรซี่
1-8-5 เกิดอะไรขึ้น
แล้วโทร.หาฉัน ทันทีที่เธอได้เรื่อง
ผู้ช่วยของฉัน เธอเกือบจะเป็น เรื่องแย่ที่สุดที่มี
นั่นสิ เมื่อวานนี้ ฉันบอกอาลิสัน
ไปร้านขายยา ซื้อถุงน่องดำมาคู่นึง
เธอกลับมา แล้วบอกว่า ไม่มี
ฉันว่า "แล้วเธอดูร้านอื่นหรือยัง" เหลือเกิน จริงๆนะ
หรือที่ บลูมมิ่งเดล ลองชุดที่ บลูมมิ่งเดล มันผิดตรงไหน
ใช่ ฉันไม่เข้าใจเลย ถ้าเพียงแต่ตัวฉัน เป็นผู้ช่วยของตัวเองได้
เธอจะเป็นก็ได้
ไล่ผู้ช่วยเธอซะ แล้วไม่ต้องหาคนใหม่
ไม่ ฉันไม่ได้หมายถึงยังงั้น จูลี่
โทษนะ
อุ๊ย..นั่นน่ารักจัง โอ ขอบคุณ
โอเค บอกเขา 190 1-9-0 เยี่ยม
1-9-0 อะไร เธอทำอะไรอยู่น่ะ
190 ล้านดอลล่า เรากำลังรวบรวม ที่ดินที่กลางเมือง
โอ ว้าว โอโห เยี่ยมเลย แคสซี่
ที่ดินของอะไร
พวกสิ่งปลูกสร้าง
เราจะทุบให้หมด แล้วสร้างตึกสูงๆ
แด่ที่ดินของเธอ ขอบคุณ
เรื่องเธอจบแล้ว ตาฉันบ้าง
เมื่อวานนี้ ฉันเป็นรองประธานอาวุโส ของสหกรณ์หลวง
นั่นหมายถึง ฉันได้เงินเดือนขึ้น
และตอนนี้ ฉันสามารถกู้ได้ครึ่งล้านด้วย ถ้าฉันต้องการ
เยี่ยม ถ้าเธอต้องการ
แล้ว งานเธอเป็นไง จูลี่ โอ...มันก็...
ฉันไม่อยากคิดเลย อกหัก เศร้าสุดๆ
เจ็บปวด
โทษนะ โอ พระเจ้า ฉันลืม โทษนะ
ฮัลโหล ฮัลโหล
ไฮ ไฮ
เฮ้ จูลส์ ฉันมีสอบสัมภาษณ์ให้เธอนะ สำหรับงานเขียน ของฉันน่ะ
ได้เลย แอนนาเบล ยอด ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมาก
โทร.หาจูลี่ เรื่องสัมภาษณ์งาน
หาที่ซักแห้ง หาให้ได้ ก่อน ดินเนอร์ วันพฤหัส นะ
ปาร์ตี้วันเสาร์
ไม่
ฉันสอนคอมฯเธอทุกวัน ไม่ไหวหรอกนะ ตอนที่ฉันอยู่กับเพื่อนๆ
มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรเหรอ บทความหรือเปล่า
มันเกี่ยวกับคนรุ่นเรา การก้าวสู่วัย 30
ผู้คนอายุ 30 โอ ชีวิตฉัน ฉันยุ่งมาก
ฉันไม่รู้ว่า จะจัดเธอลงได้เมื่อไร
ขอเตือนหน่อยได้มั้ย ว่าฉันไม่ได้เป็นคนนัดเธอ เธออยากจะเจอฉัน ต่างหาก
ใช่ ตอนมื้อเช้าได้มั้ย
ฉันเชื่อหล่อนนะ ฉันงี่เง่าแค่ไหนเนี่ย
หล่อนว่า "มันเกี่ยวกับคนรุ่นเรา ก้าวเข้าสู่วัย 30 "
เธอจะหวังอะไร แอนนาเบล เป็นจอมขี้โม้อยู่แล้ว
"จูลี่ พาวเวลล์ เคยดำรงตำแหน่ง บก. นิตยสาร ดิ แอมเฮิร์สท์ ลิเทอรารี่"
"หนึ่งเดียวที่เรารู้ว่า จะเป็น "หนึ่งเดียว" "
"มาเมื่อ 8 ปีก่อน ก่อนจะมาจับปากกา เขียนนิยาย"
"แล้วก็ไปรับราชการ อยู่ในคอก"
"คอยรองรับอารมณ์ ผู้ประสบภัย 9/11"
โอยตาย เธอจำได้หมดเลยเรอะ น่าสมเพชจริงๆ
ก็ตัดออกไปตั้งเยอะ
ยังไงรูปก็ดูดีนะ
ฉันดูอ้วน เฉพาะหน้าเธอหรอก
ฉันลืมบอกไป รู้มั้ยแอนนาเบลทำอะไรอยู่
ซาร่าห์บอกฉัน เธอทำบล็อก เกี่ยวกับอะไร
หมายความว่าไง เกี่ยวกับอะไร ก็เกี่ยวกับ แอนนาเบล น่ะสิ
เกี่ยวกับสิ่งที่เธอคิด ที่ผ่านเข้ามาในสมองเธอ
สมองโง่ๆ เฉื่อยๆ จืดชืด...
ฉันก็เขียนบล็อกได้
ฉันมีความคิด
และคุณก็เป็นนักเขียน ซึ่งเป็นมากกว่า ที่จะใช้เรียก แอนนาเบล ได้
ถ้าเพียงแต่ มันจะเป็นจริงๆนะ คุณเขียนนิยายนี่
กึ่งนิยาย แล้วไม่มีใคร อยากตีพิมพ์ด้วย
คุณยังไม่ใช่นักเขียนหรอก ถ้าไม่มีใครพิมพ์ผลงาน
เห็นมั้ย นี่เป็นข้อดีของบล็อก คุณไม่จำเป็นต้องตีพิมพ์
คุณแค่ออนไลน์ กดเอนเทอร์ แล้วก็เสร็จแล้ว
ฉันจะเขียน บล็อกอะไรล่ะ
คุณเป็น บก. บอกฉันหน่อย
ทำไมคุณไม่เขียนเกี่ยวกับว่า คุณรักควีนส์แค่ไหน
เป็นบล็อกสั้นๆแหง
คุณอาจเขียนเกี่ยวกับงานคุณ
ถ้าฉันเขียน เกี่ยวกับงานฉัน แล้วเกิดมีใคร ที่ทำงานอ่านเจอ
ฉันคง...บรึ๋ย... นี่อร่อยมากเลย
อร่อยจริงๆ
ก่อนอื่น ไอเดียเรื่อง การเขียนบล็อก คือการหนี จากสิ่งที่ เจอทั้งวัน
แบบที่การทำอาหาร ช่วยให้ฉัน หนีไปจาก สิ่งที่ฉันต้องเจอ ทั้งวัน
งั้นก็เขียนบล็อก เกี่ยวกับทำอาหารสิ
ฉันไม่ใช่กุ๊กตัวจริง แบบ จูเลีย ชายลด์ หรือ มาริโอ้ บาตาลี่ นี่
จูเลีย ชายลด์ก็ไม่ได้เป็น จูเลีย ชายลด์ ตลอดเวลา
ถ้าฉันอยากจะ เรียนทำอาหารจริงๆ
ฉันก็ทำ ในแบบของฉันได้ ผ่านหนังสือ สอนทำอาหาร ของจูเลีย ชายลด์
ฉันเขียนบลอค เกี่ยวกับนั่นได้
ฉันมีหนังสือ ฉันขโมยมันมาจากแม่ ครั่งที่แล้วที่กลับไปเทคซัส
ตอนฉันแปดขวบ เจ้านายพ่อฉันมา กินข้าวที่บ้าน มันเป็นเรื่องใหญ่มาก
และแม่ฉันทำ boeuf bourguignon
แต่มันไม่ใช่แค่boeuf bourguignon มันเป็น boeuf bourguignon ของจูเลีย ชายลด์
และมันเหมือนเธอ อยู่ตรงนั้น เหมือนเธอ อยู่ในห้องนั้นด้วย
อยู่ข้างๆเลย เหมือนนางฟ้าใจดี
และทุกอย่าง ก็จะผ่านไปด้วยดี
ฉันจะพยายามที่จะกลับมัน
ซึ่งมันเป็นสิ่งท้าทายมาก
เธอเปลี่ยนทุกอย่าง
ก่อนหน้านั้น มันเป็นอาหารแช่แข็ง และที่เปิดกระป๋อง และมาร์ชแมลโลว์
อย่าบีบ มาร์ชแมลโลว์
เวลาคุณ จะกลับอะไร
คุณจะต้อง มีความกล้า และเชื่อมั่น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้ามันเป็นอะไรที่ใหญ่ๆ และนุ่มๆ
นั่นมันไม่ค่อยจะดีนัก
แต่คุณเห็นมัน เวลาฉันกลับมัน
ฉันไม่ได้มีความกล้า อย่างที่ฉันต้องการ เธอสุดยอดมาก
ไม่ใช่อย่างที่ มันควรจะเป็น
แต่คุณสามารถใส่มัน เข้าด้วยกันได้
คุณเป็นคนเดียว ที่อยู่ในครัว ใครจะเห็น
ไข่มุก ผู้หญิงที่ใส่สร้อยมุก ในครัว
คุณแค่ต้องฝึก เหมือนเปียโน
ฉันจูเลีย ชายลด์
บง นัปปาติ๊
จูเลีย ชายลด์ เป็นคนร่วมเขียนหนังสือ สุดยอดศิลปะ การทำอาหารฝรั่งเศส
บง นัปปาติ๊
"สำหรับการทำอาหาร ของคนอเมริกันทั่วไป" นั่นฉันล่ะ
นี่แหละปัญหา ฉันไม่เคยกินไข่
และผมก็มีอาการ กรดหลั่งมากกว่าปกติ เราจะหาทาง
งั้นฉันจะลองทำ แบบของฉันโดย ใช้หนังสือ ของจูเลีย ชายลด์
และเขียนบลอค เกี่ยวกับมัน
แต่ฉันคงต้องการ เส้นตาย ทำไม?
เพราะไม่งั้น มันก็จะเหมือน อย่างอื่นที่ฉันทำ
ความจริงก็คือ ฉันไม่เคยทำอะไรสำเร็จ
เฮ้ เอ่อ มันก็จริง
คุณรู้มั้ย ว่ามันเพราะอะไร?
สมาธิสั้น คุณเหรอ สมาธิสั้น
ใช่ เพราะงั้นฉันถึงแย่ เรื่องงานบ้าน
โอ้ มันใช่เหรอ?
ฉันแค่พูด เส้นตายน่ะดีแล้ว
งั้นเส้นตาย "ฉันชอบเส้นตาย"
ฉันชอบเสียงควับ ที่ตวัดผ่านไปของนักเดินทาง สู่ห้วงอวกาศ ฉันพูดจริงนะ
"คำแนะนำ ของหนุ่มนักโบก สู่ห้วงอวกาศ" ฉันพูดจริงๆ
โอเค งั้นหนึ่งปี ปีนึง?
อันนี้ หนักสองปอนด์
ฉันมีงานประจำทำ บางครั้ง ฉันไม่ได้กลับบ้าน จนสองหรือสามทุ่ม
นั่นมันบ้า มันบ้าจริงๆ
มันบ้าเหรอ? ใช่ ใช่
โอเค คุณอยากจะเขียนบลอค ซี ใช่
นั่นล่ะบลอคซี
ไม่มีใครเลย
นอกจากกุ๊กข้าราชการสาว ชาวอเมริกัน
"กุ๊กข้าราชการสาว ชาวอเมริกัน"
คุณคิดว่าไง? ชอบมาก
"เริ่มเขียนบลอค"
เดอะ จูเลีย จูลี่ โปรเจก
หนังสือ ศิลปะการทำ อาหารฝรั่งเศส
จัดทำครั้งแรก ปี 1961 โดย ซิโมน เบค Louisette Bertholle
และแน่นอน จูเลีย ชายลด์ ผู้หญิงที่สอนคนอเมริกัน ทำอาหาร และกิน
ผ่านมาแล้ว 40 ปี และไม่มีใครสู้เธอได้
เวลา 365 วัน 524 เมนู
ผู้ต่อสู้ จูลี่ พาวเวล
พนักงานรัฐบาล ตอนกลางวัน คิดวิธีทำอาหาร ตอนกลางคืน
เสี่ยงต่อ คู่สมรส งาน และความเป็นอยู่ที่ดี ของแมวเธอ
สมัครเข้ารับภาระกิจยุ่งขิงนี้
มันจะไปได้ไกลแค่ไหน ไม่มีใครบอกได้
ถึง ชาร์ลี เราย้ายมาอยู่นี่ ในที่สุด และจูเลีย ชอบที่นี่
เธออยากจะอยู่ตลอดไป
นายรู้มั้ยว่า พวกฝรั่งเศสขึ้นชื่อ เรื่องขี้บ่น ขนาดไหน
ทุกๆคนที่นี่ ช่างสว่างสดใส
แต่จูเลีย ยิ่งทำให้พวกเขา แสดงความน่ารักลึกๆ ออกมาได้อีก
แหม น่ารักเหลือเกิน
เธอจึงคิดว่า ผู้คนที่นี่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก
ฉันรู้สึกเหมือนกับว่า ฉันเป็นคนฝรั่งเศส
ฉันคงเป็นจริงๆน่ะแหละ
อืม...คุณอาจจะเป็นก็ได้นะ
ถ้าต้องอยู่ที่นี่ไปตลอด ฉันก็คงไม่ว่าอะไรหรอกนะ
ผมดีใจจริงๆที่คุณมา
ไม่รู้จะบอกยังไง มันเป็นงานแสดงที่ดี
ขอบคุณที่มา ฉันสนุกมาก
พอล ยินดีด้วย นิทรรศการนี้สุดยอด ขอบคุณมาก แจ๊ค
แจ็ค โดโนวาน นี่ภรรยาผม จูเลีย
ช่างเป็นงานแสดงที่ดีเยี่ยม พอล ขอบคุณครับ ขอบคุณ
ฉันภูมิใจในตัวคุณจัง โอ ดี
ชาวฝรั่งเศสกินอาหารฝรั่งเศส
ทุกๆวัน ฉันไม่มีทางหยุดได้เลย มันเป็นยังงั้นแหละ
คุณรู้มั้ย ฉันรักคุณมาก ฉันจะให้คุณกินเป็นคำแรก
ดีจังเลย ก่อนที่ฉันจะกินเสียอีก ดีมั้ย
คุณว่าฉันควรทำอะไรดี
เรื่องอะไรล่ะ
ฉันไม่อยากจะกลับไปทำงานราชการ
รู้มั้ย แต่ฉัน...ฉันน่าจะหาอะไรทำไม่ใช่เหรอ
พวกภรรยาที่นี่ไม่ค่อยทำอะไรกัน
นั่นไม่ใช่ฉันเลย ผมรู้
ฉันเห็นประกาศที่บอร์ด
เรื่องเรียนทำหมวก
คุณชอบหมวกเหรอ
ชอบสิ ฉันชอบ
ชอบนะ
แล้วอะไรล่ะที่คุณอยากจะทำจริงๆ
กิน
ก็นั่นเป็นสิ่งที่ฉันชอบ ผมรู้ ผมรู้
แล้วคุณก็เก่งมากด้วย ดูคุณสิ ฉันเก่งเรื่องนี้
เอาล่ะ มาดูกันว่าคุณเก่งขนาดไหน ฉันโตขึ้นทันตาเห็นเลยนะ
ฉันว่าจะไปเรียนเล่นบริดจ์
ชอบบริดจ์เหรอ ชอบ ฉันชอบไอเดียของการเล่นบริดจ์
4 แต้มสำหรับเอซ 3 สำหรับคิง
2 สำหรับควีน แต้มเดียวสำหรับแจ๊ค
แล้วปิดไพ่ไว้
คุณมีตำราอาหารฝรั่งเศส เป็นภาษาอังกฤษมั้ย
เกรงว่าจะไม่ค่ะ ว้า
คนขายน่ะค่ะ เขา...
ไม่รู้ว่า...เพราะ คืองี้นะ ไม่มีตำราอาหารฝรั่งเศส เป็นภาษาอังกฤษ
แล้วที่ฉัน ก็แค่หนังสือทำอาหารโดย อิร์ม่า รอมโบ
ซึ่งก็เป็นหนังสือที่ดีมาก แต่มันไม่ใช่อาหารฝรั่งเศส
ดังนั้นฉันจึงถามเพื่อนฉัน เอวิส เดอ โวโต
ให้หาให้หน่อยในสหรัฐ
ใช่ ใช่
ว้า ฉันนึกว่า ฉันพูดฝรั่งเศสกับคุณนะเนี่ย
โอย ตายแล้ว
มีอะไรบ้างเนี่ย
นี่มันหนังสือของ มันเป็นบันทึกของผม
ดูสิ
มันยอดมากเลย แต่มันเป็นภาษาฝรั่งเศส
เดี๋ยวคุณก็เข้าใจ เดี๋ยวคุณก็เข้าใจ ขอบคุณค่ะ ที่รัก
ฉันรู้ ฉันจะเรียน จะพยายาม ฉันจะ...
สุขสันต์วันเกิดแด่ฉัน
สุขสันต์วันเกิด
นี่จะแปลว่าอะไรนะ ไหน
ล้างขา ไม่ๆ..."แช่" แช่ขา
ดูสิ...แล้วก็ ไหน
"ในเนย" อันนั้นฉันรู้ แต่อะไรคือ...
"จุ่มของลงในเนย จากนั้นยัดมัน..."
คำไหน
ไก่ ใช่ ไก่
จนกว่ามันจะทนไม่ได้
ไม่ได้แปลว่าอย่างนั้นซักหน่อย ใช่สิ
เดี๋ยวผมจะเปิดดิคชั่นนารีให้ดู เดี๋ยวจะช่วยดูส่วนผสมทั้งหมดให้
ทำไมฉันไม่ไปลงเรียนทำอาหาร นั่นสิ ทำไมไม่ไปล่ะ
ฉันพูดจริงๆนะ ผมก็พูดจริงๆ
โอ้ พระเจ้า
มันจะเป็นยังไงนะ ถ้าตอนนั้น คุณไม่ได้ตกหลุมรักฉัน
แต่ผมตกหลุมรักคุณนี่นา
โอ
เมื่อวานนี้เป็นวันอังคารที่ 13 ส.ค. 2002
วันที่ 1 เหลืออีก 364 วัน
ฉันทำอาร์ทิโชคใส่ซอสฮอลันดา
ซึ่งทำจากเนยละลายตีเข้ากับไข่แดง
จนกว่ามันจะละลายเข้ากัน
จะว่าไป ไม่มีอะไรดีไปกว่าเนย
ลองคิดดูสิ ทุกครั้งที่คุณกินอะไร
ที่รสชาติเหนือคำบรรยาย แล้วถามว่า นี่อะไร
คำตอบมักจะเป็น "เนย"
มันเหลือล้ำ
ทำให้สงบลงได้อย่างสิ้นเชิง นั่นเป็นเหตุผลว่า
ถ้าจะมีอุกกาบาตพุ่งมา ตกลงที่โลก และเหลือเวลาอยู่อีก30วัน
ฉันจะใช้เวลานั้นกินเนย
นี่คือคำที่ฉันจะใช้เขียนหัวข้อ
คุณจะไม่เคยมีเนยพอ
24 สิงหาคม วันที่11
อย่างนี้หรือเปล่าที่เขาบอกว่า "อย่าใส่เห็ดทีละเยอะๆ" แบบนี้เรียกว่าเยอะมั้ย
เหลืออีก 353 วัน วันที่แย่ที่สุดที่ทำงาน
ยายแก่ๆที่ดูเหมือนว่า เธอไม่เป็นภัยต่อแมลง
เรียกฉันว่าเสมียนหน้าโง่
แต่หลังจากนั้นฉันกลับบ้านมาปรุงไก่ กับครีม เห็ดและไวน์แดง
และมันก็สุขสุดยอด
นี่มีข่าวใหญ่
ฉันปรุงเห็ดแบบผิดๆมาตลอดทั้งชีวิต
อย่าใส่เห็ดเยอะเกินไป ไม่งั้นมันจะไม่เป็นสีน้ำตาล
คุณฟังอยู่รึป่าว ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร
คุณจะต้องชอบมัน
วันที่22
นี่มันอร่อยจริงๆเวลากินกับแยม
ฉันได้ของเพียบ จากร้าน ดีน แอนด์ เดอลูคา เมื่อคืน แล้วก็จ่ายไป ครึ่งหนึ่งของรายจ่าย ซื้อของเข้าบ้านทั้งหมด
และอย่างแรกที่ฉันคิดได้ เวลาฉันถึงสถานีรถไฟใต้ดิน
ด้วยของมากมาย ถุงของถาดรองอึแมว
ขวดน้ำมันมะกอก ฉันคงไม่สามารถ อยู่ได้โดยไม่มีมัน และพุ่มไม้ขนาดใหญ่
ต้นไม้นั้นอาจจะไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก
ขอโทษค่ะ
มันตีหน้าผู้คนรอบข้าง ขวาและซ้าย และฉันก็เหงื่อแตกเหมือนหมู
ไม่แปลกใจเลย ตั้งแต่ที่ฉันยุ่งมาก ในการทำอาหารอ้วนๆจนไม่มีเวลาออกกำลังกาย
และเมื่อกลับมาบ้านฉันก็ได้รับ คะแนนความมั่นใจจากแม่ของฉันเอง
บอกฉันอีกทีซิว่าทำไมเธอถึงทำไอนี่
บล็อก ไม่ว่ามันจะเรียกอะไร
มันเป็นกฏเกี่ยวกับทำอาหารแม่ เหมือนการทำ ซิทอัพ
เอ่อ มันแค่เพิ่มความกดดัน กดดันอะไร?
ลูกมีงานทำเต็มเวลา มีสามี
และเดี๋ยวเธอก็จะไม่สบาย จากการทำบล็อกนี่
มันเหมือนกับเราอยู่ในAA เธอพูดว่าไงนะ
มันให้อะไรคุณทำ ทุกวัน วันละครั้ง
แกคิดอย่างงั้นได้ยังไงกันนี่
ที่รัก ลูกติดเหล้ารึเปล่า
หนูพูดว่า มันดีที่หนูจะมี เป้าหมายสั้นๆให้ทำ
เอ่อ มันบ้ามาก บ้าสิ้นดี
ใครจะอ่านบล็อกนี่
ผู้คนไงแม่ คนจะอ่านมัน หนูมั่นใจ
เอ่อ มันเป็นอะไรที่เธอตัดสินใจจะทำ
และเธอก็สามารถตัดสินใจที่จะไม่ทำ และจะไม่มีใครจะสนใจมัน
ไม่ แม่ไม่เข้าใจเหรอ หนูเพิ่งจะเริ่ม
หนูหยุดไม่ได้ หนูต้องทำให้สำเร็จ หนูมีแค่นั้น
ฮาโหล? ฮาโหล?
ไอโทรศัพย์บ้า
เฮ้ มันไม่ใช่ทุกอย่างที่คุณทีนะ
ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น
เมื่อวานฉันต้มไข่
มันเหมือนว่าจะเป็นสิ่งที่สมบูรณ์แบบ
แต่ก็แย่เป็นครั้งที่ 2 ในประวัติศาสตร์ที่เคยบันทึก
อธิบายสิว่าทำไมเธอถึงไม่เคยกิน ไข่มาตลอดทั้งชีวิต
ฉันกินไข่ใน เอ่อ เค้ก
ไม่เคยกิน"ไข่" ฉันเป็นเด็กหัวแข็งน่ะ
มันกำลังเดือด
ฉันมีความคิดนี่ พระเจ้ารู้ว่าทำไม ไข่ต้มนี่น่าจะทำได้ง่ายๆ
แต่ฉันคิดผิด
ตักไข่ข่าวขึ้นมาทับไข่แดง ด้วยช้อนเบาๆไม้ทันที
"สองถึงสามวินาที" ทันที
น่าขยะแขยง
โอ้ บางทีไข่อาจจะไม่สด จูเลียบอกว่าไข่ต้องสด
มันสดอยู่แล้ว
โอเค ไม่ต้องทำเหมือนจะกัดหัวฉันให้หลุดก็ได้ ฉันแค่บอกตามจูเลีย
มันทำให้เราทั้งสาม อัดกันอยู่ในครัว หน้าหม้อน้ำเดือดๆ
แต่ในที่สุดก็สำเร็จ
ฮัลโหล ยินดีต้อนรับ
มันน่ารักจัง
และฉันก็กินไข่ครั้งแรก ของชีวิตฉัน
ฉันคิดว่าไข่จะต้องมันๆ และลื่น แต่มันเหมือน
ชีส อร่อย
จูเลีบ ชายลด์ คุณเก่งจริงๆ
เชียร์ส เชียรส์
และผมขอพูดหน่อย ไวน์เยี่ยมเลย
เธอคิดว่าจูเลียจะรู้เกี่ยวกับเธอมั้ย? หวังว่านะ
ฉันอยากจะให้เธอ มาดินเนอร์ ฉันจะได้โชว์ มีดปอกผิวมะนาวอันใหม่น่ะ
เราสนิทกันมากขึ้น
แต่ความจริงคือ ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับฉัน
ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังส่งมัน ไปสู่ความว่างเปล่า
ซึ่งมันทำให้ฉันนึกถึง บลอกของแอนนาเบล เธอได้อ่านมันรึยัง?
อืม
มันค่อนข้างจะตลก ใช่มั้ย
เธอกำลังเดทอยู่กับคนรวยที่เป็นเจ้าของเครื่องบิน เขาชื่อเลสเตอร์
และพวกเค้าก็ทำมันบนฟ้า คนชอบมัน มันดังมาก
คิดยังไงน่ะ ถ้าเกิดเธอไม่ชอบเพื่อนขึ้นมา
มันเป็นเรื่องธรรมดา ผู้ชายชอบเพื่อนพวกเค้า
เราไม่ได้พูดถึงผู้ชาย ใครพูดถึงผู้ชายกันล่ะ
หมดไป 5 สัปดาห์กับอีก 47 วัน ฉันรู้สึกว่า มันเยี่ยมมากเลย
บางครั้งฉันก็อดคิดไม่ได้ว่า จะมีใครอ่านบลอกของฉันบ้างมั้ย
ฉันมั่นใจว่าคุณจะอ่าน ใช่มั้ย? ใครก็ได้
ใครก็ได้?
เอิร์นเนสทีน ฉันได้คอมเม้นล่ะ
แม่ของฉัน นั่นไม่นับ
วันนี้เราจะเริ่มโดยการต้มไข่
ก่อนอื่น คุณต้องแน่ใจว่า ไข่นั้นสด
ฉันหวังว่า...
เอ่อ สำหรับอะไรที่มันยากกว่านี้หน่อย มาดามบราซาร์ท
แต่คุณยังทำอาหารไม่เก่ง
แต่ฉันรู้ว่าจะต้มไข่ยังไง
คุณรู้วิธีการการเลาะเป็ดมั้ย?
ไม่ แต่มันก็เป็นสิ่งที่
ฉันสนใจ ที่จะเรียนรู้วิธีการทำ
งั้นมีอีกคลาสนึง แต่คุณคงไม่ชอบมัน
มันสำหรับมืออาชีพ ซึ่งคุณคงเป็นไม่ได้ ฉันมั่นใจ
ผู้ชายล้วน ทหารทั้งนั้น
และมันแพงมาก
ฉันคิดภาพไม่ออกเลย ว่าคุณจะอยากจ่ายค่าเรียน
เท่าไหร่
โอเค หัวหอมพร้อมแล้ว แต่..
คุณจะต้องถือมีด ก่อนอื่น แบบนี้
ข้อมือ ง่ายๆ และเอานิ้วโป้งไว้ตรงนี้
มือและมีดต้องเป็นหนึ่งเดียว
มือและมืออีกข้าง คุณต้องปกป้องมันไว้
นี่ คุณควรจะหั่นแต่หัวหอม ใช่?
ไม่ใช่ฉัน ใช่
จากนั้น วางนิ้วโป้งไว้ตรงนี้ และนิ้วอื่นตรงนี้
จูล?
คุณดูท่าทางอยากจะชนะมากไปรึป่าว คุณว่ามั้ย?
ก็คุณน่าจะมาเห็นวิธีที่ พวกนั้นมองฉัน
เหมือนว่าฉันเป็นแม่บ้านไม่เอาไหน แค่อยากหาวิธีฆ่าเวลา
งั้น..
คุณจะไปไหน ไม่ใช่ที่นี่ล่ะ
คุณหิวมั้ย? ไม่
ดี
ทา-ดา!
ดีมาก คุณชายลด์
เดียร์เอวิส มันเป็นอาทิตย์ที่ 3 ที่ฉันเรียนที่ เลอ กอร์ดอง เบลอร์
และฉัน มีความสุขมาก
ทุกๆเช้า นาฬิกาปลุกฉัน ตอนหกโมงครึ่ง และฉันลุกจากที่นอน
ฉันตื่นแล้ว!
เจ็ดโมงครึ่ง ฉันเข้าเรียน ในผ้ากันเปื้อน ปอกมันฝรั่ง
จากนั้น เราทำน้ำซุป และเราแล่ปลา
เราตกแต่งนกพิราบ เราทำพาสทรีซึ่งดีขึ้นมากๆ
มันเกือบจะทำให้เราหยุดหายใจแค่มองดูมัน
อาจารย์ฉันสอนไวมาก บางทีฉันก็ตามไม่ทัน
แต่ฉันก็นำหน้าหลายๆคนในคลาส ทั้งหมดเป็นผู้ชาย
และพวกเค้าก็ไม่เป็นมิตรเอาซะเลย จนพวกเค้าค้นพบว่าฉันไม่เคยกลัว
ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่ฉัน เพิ่งรู้ตัวเอง พร้อมๆกับ พวกเค้านั่นแหละ
คลาสเรียนตอนเช้า เลิกเที่ยงครึ่ง จากนั้นฉันกลับบ้าน และทำข้าวเที่ยงให้พอล
จากนั้น พอลก็งีบหลับ
และในช่วงบ่าย เค้าก็กลับไป ที่สถานฑูต และฉันกลับไปที่โรงเรียน
คุณจะต้องมี ครกและสาก
และเพราะเรื่องนี้ พ่อฉันกังวล เรื่องที่ฉัน ไปเรียนทำอาหาร
เสนอเงินให้ฉัน เพื่อที่จะจ้างพ่อครัว
เอาเลย สนุกให้เต็มที่ นี่ควรจะเป็น สิ่งที่เราได้รับล่ะ
ฉันคงจะเป็น คนอเมริกันคนเดียว ในปารีส
คนที่คิดว่า การเดินซื้ออาหาร สนุกกว่าการไปเดิน ซื้อเสื้อผ้า
ฉันว่าคุณ ก็คงจะคิดอย่างนั่นเหมือนกัน ถ้าคุณได้มาอยู่ ในประเทศนี้
ที่ซึ่งไม่มีชุดไหน ทำไซส์ที่ฉันใส่ได้เลย
ยังไงก็ตาม คุณรู้มั้ยว่า มันจะเป็นยังไง ถ้าคุณไม่ตากเนื้อให้แห้ง
มันจะไม่เกรียมพอดีล่ะ
อีร์มา รอมเบอ ไม่ได้พูดเรื่องนี้ไว้เลย ในหนังสือ "สนุกทำครัว"
เอวิส ฉันเหมือนอยู่ในสวรรค์เลย
ฉันมองหางานทำ มาตลอดชีวิต
สุขสันต์ วันวาเลนไทน์ .... แล้วฉันก็พบมันจนได้
เราพบกันที่ซีลอน ตอนที่เราอยู่ใน OSS
ทีแรก เขาไม่มองฉันด้วยซ้ำไป
นั่นไม่จริงนะ ผมสังเกตเห็นคุณ ผมดูขาคุณก่อนเลยล่ะ
โอ คุณนี่มัน เสือผู้หญิงจริงนะ
พวกผู้หญิง คลั่งเขาแทบแย่นะ ว่าพวกหล่อนได้เหรอ
ยังไงก็ตาม เราถูกพาไปถึงจีน
อร่อยจริงนะ ถ้าจะให้ฉันบอกตัวเองนะ
จูเลีย
พอเธอจบคอร์สนี้นะ เธอสอนที่กอร์ดอน เบลอได้เลย
ไม่หรอก ฉันว่าไม่ได้นะ
ผู้หญิงที่เป็นผู้จัดการเกลียดฉันจะตาย
ไม่มั้ง ใครจะไปเกลียดคนอย่างเธอได้
ก็จริง แต่หล่อนเกลียดฉันจริงๆนะ
คุณไปแอบดูบ้างหรือเปล่า
เปล่า ก็บ้าง เปล่าน่า
โดนคุมไม่กระดิกเลย ว่ามั้ย
คณไปอยู่ที่ส่วนบริการ ของสำนักงาน นั่นไม่เรียกว่า สอดแนมเหรอ
ฉันแค่เอาเอกสารไปส่งเอง
แต่พอลล่ะ พอลออกแบบฐานรบ ให้นายพลเมาท์แบทเทิลนะ
แหม แค่แสดงแผนที่น่ะ มันไม่...
เขาทำนะ เขาควบคุมคนเดียวและทำให้เราชนะเลยล่ะ
แหม ก็มันจำเป็น มีคนทำ..ผมหมายถึง ผมถูกลาก เข้าไปเกี่ยวข้องนี่นา
ยังไงก็ตาม เราอยู่ทีเมืองจีน ไปดินเนอร์ด้วยกัน ฉันเพื่อน
แล้วคนนั้นของผม ก็กลายเป็น จูเลีย
กลายเป็น จูเลีย มาเสมอ
จูเลีย คุณคือเนย บนขนมปังของผม และเป็นลมหายใจของชีวิตผม
ผมรักคุณ สาวน้อยของผม
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
ชาร์ลีที่รัก
ภาพจูเลีย อยู่หน้าเตา ยังทำให้ผม หลงใหลได้เหมือนเคย
และการดูเธอ เคาะถ้วยชามรามไห ก็ฟังอย่างกับ ซิมโฟนี
ฝาเตาอบถูกเปิด และปิดอย่างรวดเร็ว
คุณแทบจะมองไม่ทัน เวลาที่เธอใช้ช้อนจุ่มลงไป...
แล้วยกขึ้นมาชิม
อย่างกับจังหวะดับเบิ้ล ของกลองที่สมบูรณ์แบบ
แล้วก็ใช้นิ้วเปลือยๆ นี่แหละ
หยิบคานาโลนี่ ออกมาจากหม้อ ที่เดือดปุดๆ
แล้วก็ร้อง
ภาพพวกนี้ เร่าร้อนนสำหรับผมเชียวล่ะ
เธอเขียนว่าไงนะ ฉันก็คิดไม่ถึง
จูเลีย ชิลด์ บอกว่า "เร่าร้อนเหมือน... ฉันรู้ ฉันก็ช็อกเหมือนกัน
มันมาจากจดหมายที่ พลอ ชิลด์ เขียนถึง ชาร์ลี แฝดน้องของเขา เมื่อปี 1949
เมื่อตอนที่จูเลีย เริ่มไปเรียน ที่ เลอ กอร์ดอน เบลอ
งั้น จูเลียกับพอล จุ๊กกรู้ จุ๊กกรู้
นั่นสิ มันบอกอะไร บางอย่างนะ อะไรล่ะ
คุณไม่มีทางรู้ ถึงชีวิตเซ็กซ์ ของใครสักคน โดยแค่มองดูเขา
พวกเขารักกันมาก
ซอสส่งมาจากผู้อ่าน
แล้ววันนี้นะฉันก็ได้คอมเมนท์ 12 อัน จากคนที่ฉัน ไม่รู้จักเลยสักคนด้วย
ต้องขอบคุณผู้อ่าน ที่ภักดีสำหรับของพวกนี้
ตอนนี้ฉันทำมาแล้ว 65 เมนูใน 47 วัน
เหลืออีกแค่ 103 มีเวลาเหลือ อีกหลายเดือน
ดูเหมือน คัพเค้กนะ
ล็อบเตอร์ เธอร์มิดอร์ เป็นรายการต่อไป
แล้วฉันก็ต้องเป็นคนฆ่า และหั่นมันเป็นชิ้นๆ
ฉันจะทำได้ยังไงเนี่ย
เมื่อคืนนี้ เครื่องเก็บเสียง ที่เรามีอยู่บนเตียง
ที่เราเอาไว้ใช้กันเสียงรบกวน จากพวกรถบรรทุก ที่แล่นผ่าน อพาร์ทเมนท์ของเรา
มันพูดกับกับว่า
"ฆาตกรฆ่ากุ้งมักร"
"ฆาตกรฆ่ากุ้งมักร ฆาตกรฆ่ากุ้งมักร ฆาตกรฆ่ากุ้งมักร"
คุณผู้อ่านของฉันคนนึง บอกฉันว่า ถ้าฉันเอากุ้งมังกร ใส่ช่องแช่แข็ง
เท่ากับฉัน ทำให้มันแข็งตาย
และก็มีอีกคอมเมนต์บอกว่า "กล้าๆหน่อย ฆ่าไอ้กุ้งนั่นซะ"
"เอามีดออกมาลงมือเลย"
มันยังเป็นๆอยู่เลย
เอริค
โอ๊ย ตาย
ประการหนึ่ง เกี่ยวกับกุ้งมังกร ที่ยังไม่ตาย
"ถ้าคุณต้องการจะนึ่งกุ้งมังกร" ใช่
ให้จ้วงมีดลงไปบนหัวมัน ตรงกลางระหว่างลูกตาทั้งสอง
โอ้...จูเลีย คุณพูดเหมือน เป็นเรื่องธรรมดาเลยนะ
ฆาตกรฆ่ากุ้ง
เอริค
ออกไปไกลๆเลย
ฉันไม่ต้องการคุณสักนิด คุณมันไร้ประโยชน์สิ้นดี
ฉันจะโยนมันลงหม้อเลย
ปิดฝา แล้วก็จบแล้ว
ได้สิ
ได้สิน่า
หวัดดีจ้ะ
ลาก่อนนะ
ขอโทษที
ขอโทษจริงๆ
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
เปล่า
ไม่เป็นไร
เอานะ พรรคพวก
พระเอกมาแล้ว
ฆาตกรฆ่ากุ้ง
เรียบร้อย
คุณนี่ยังกับพระมาโปรด
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
ขอบคุณ ด้วยความยินดี
ทำไม่ได้ ฉันทำไม่ได้ คุณทำได้น่า
ไม่ ทำไม่ได้ ฉันมีอะไรต้องทำนะ ได้น่า
เอริค ไม่เอา ฉันไม่ทำ
เอริค ขออีกหน อีกหนน่า
อีกหนเดียว นี่ ไปได้แล้ว ฉันมีอะไรต้องทำอีกเยอะ
ออกไป
เฮ้ ขอบใจมาก ไงเพื่อน เป็นไงบ้าง
สุขสันต์วันเกิด
โห เยี่ยมยอด ดีใจจังที่ได้เจอ
เค้ก เค้ก คุณน้องเขย
รักเธอจัง ไง พวก
ไฮ ไฮ ไฮ
บง นับปาติ๊
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ จูลี่
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ขอบใจ เพื่อนรัก
โอ ขอบคุณที่มานะทุกคน ไงจ๊ะ
เรื่องเหลือเชื่ออย่างนึงนะ ตอนจูเลียกับพอลพบกัน จูเลียยังเป็น สาวพรมจรรย์อยู่เลย
จริงน่ะ ว้าว
เธออายุซักประมาณ 40 แล้วมั้ง
พูดจริงเหรอ แล้วมีคนรู้เรื่องนี้ได้ยังไงล่ะ
จากจดหมายพวกนี้ไง ที่จูเลียเขียนถึงเพื่อน ที่ชื่อ เอวิส เดอ โวโต
และที่พอล เขียนถึงน้องชาย แล้วก็ไม่มีใครพูดอะไรด้วยนะ เท่าที่ฉันรู้
ตอนพวกเขาแต่งงานกันใหม่ๆ เธอต้มไข่แทบไม่เป็นด้วยซ้ำ
มันน่าอัศจรรย์นะ ว่ามั้ย
จริงเหรอ
แตงกว่าเคี่ยวไฟอ่อน อร่อยอย่าบอกใครเลย
ฉันหลงใหลแต่เรื่องเธอ หลงใหลสุดๆ
เธอหลงใหลจริงๆนะ
ก็ เป็นเรื่องที่ดีนะ ที่เธอเป็นงั้น เพราะมันเป็น เรื่องน่าอัศจรรย์
พูดจริงๆ มันอร่อยมาก
งั้นก็ลิ้มรสมันเสียให้พอ เพราะมันจะมีแค่ หนนี้แหละ กุ้งมังกรน่ะ แพงจะตาย
ทำไมคุณไม่จัดให้มี PayPal ในเวบไซด์ล่ะ
ใครๆจะได้ส่งเงินมาช่วยถ้าพวกเขาอยาก
โอ้ ใช่ จริงๆด้วย
คุณมีแฟนคลับนะ พวกคนอ่านรักคุณจะตาย
จริงเหรอ ฉันมีพวกแฟนคลับเหรอ
ใช่ มีสิ
แหม ฉันไปขอเงินพวกเขาไม่ได้หรอก ทำไมจะไม่ได้
ฉันว่าเธอควรทำออก เราจะได้กินกุ้งมังกรกันอีก
แรงอีก เอาให้หมด หมดเลย เฮ้ เฮ้ เฮ้! สามสิบ สามสิบ สามสิบ
สุขสันต์วันเกิด ที่รัก
ขอบคุณ
เหมือนของจูเลียเลย
เว้นแต่ของเธอเป็นของจริงแค่นั้น
สวยจัง
เดี๋ยวจะช่วยสวมให้
ลองดูสิ
เป็นไงบ้าง
ใช่เลย
ฉันสามสิบแล้ว
ฉันนึกว่ามันจะแย่
แต่ต้องขอบคุณพวกคุณ ขอบคุณจูเลีย
ดูเหมือนว่าฉันจะผ่านมันไปได้
เค้ก
กินเค้กอีกดีกว่า เอาเค้กอีกมั้ย
เฮ้...คุณ
ผมไปนอนแล้วนะ
เออร์นี่ ฉันมีคอมเมนท์ 53 อันเรื่องกุ้งมังกร
จริงดิ
จูลี่ พาวเวลล์ นี่เป็นคนที่ผมต้องคุยด้วย...
ถ้าผมมีปัญหาใช่มะ
ใช่ค่ะ คุณมีอะไรให้ช่วยคะ
กินอิ่มไป ได้แอ้มน้อย
เอริค ไม่ตลกนะ
เหรอ ผมว่าตลกออก
โอเค ก็ตลกน่ะนะ
เฮ้...รู้มั้ย อะไร
บล็อกคุณเป็นที่นิยม เป็นอันดับสาม ของ ซาลอนดอทคอม เลยนะ
ฉันเนี่ยเหรอ ใช่ คุณเลยล่ะ
ฉันเนี่ยแหละ!
ฉันมานั่งคิดนะ ว่ามีคนเขียนถึงฉัน
ซัก...เท่าไรน่ะ...เป็นร้อยมั้ง คุณว่ามั้ย
มันเหมือนพวกเขาเชื่อมโยงถึงฉัน
ต้องการฉันในบางเรื่อง
อย่างเช่น ถ้าฉันไม่เขียน พวกเขาคงผิดหวัง
พวกเขาอาจจะกินยาพิษ หรือพยายามฆ่าตัวตาย
จูเลีย
คุณยังทำหมวกอยู่หรือเปล่า
โอ ไม่แล้วละ เลิกแล้ว
แต่ฉันพร้อมจะจบคอร์สที่กอร์ดอน เบลอแล้ว
ฉันทนยายผู้หญิง ที่จัดการให้ โรงเรียนมีตารางสอบ ไม่ค่อยไหว
มาดามบราสาทเหรอ ใช่คนที่เธอพูดถึงหรือเปล่า
หล่อนเป็นยายตัวแสบ
ใช่ เธอพูดถูก
ฉันว่า เธอน่าจะเป็นผู้หญิง คนเดียวในโลก ที่ฉันทนไม่ไหว
เธอไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียว ที่ทนยายนั่นไม่ไหวหรอก
เธอสองคนรู้จักกันหรือยัง
รู้จักกันเสียสิ จูเลีย ชิลด์ ซีโมน เบค
ซิมก้า ซิมก้า ยินดีที่รู้จัก
แล้วนี่ก็เพื่อนฉัน ลูยแซท เบอร์โธล
ไม่อยากเชื่อเลยว่าพวกเธอยังไม่เคยเจอกัน
ซิมก้ากับลุยแซทกำลังเขียนตำราทำอาหาร
สำหรับคนอเมริกัน จริงเหรอ
ทำไมคุณต้องมาทำอะไรอย่างนี้ด้วยล่ะ
เพื่อฉันจะได้ประกาศนียบัตร ฉันจะได้สอนไงล่ะ
คุณไม่เห็นต้องได้ประกาศนียบัตร เพื่อจะมาสอนเลย
คุณพูดถูก
เอวิส ก็พูดอย่างนี้ ใครคือ เอวิส
เพื่อนฉัน เอวิส เดอ โวโต เขาอยู่ในเคมบริดจ์ แมสซาชูเซ็ต
เธอฉลาดมาก
แต่ก็ ช่วยไม่ได้หรอกนะ ฉันต้องได้ ใบประกาศนียบัตรนั่น
ฉันหัวเก่าน่ะ
ไม่รู้จะทำไง
งั้น ทำไมไม่เขียนถึงยาย มาดามบราสาท นั่น
แล้วข่มขู่เธอเสียเลย
ข่มขู่เหรอ เรื่องอะไรล่ะ
เกี่ยวกับประเทศสหรัฐอเมริกาไง
ใช่แล้ว
บอกหล่อนสิว่า ตัวท่านทูตสหรัฐเอง ต้องการให้คุณ
ไปสอบ
ไม่ ไม่ ไม่
ฉันทำไม่ได้หรอก โอย ไม่ได้
ท่านทูตสหรัฐเรอะ ฉันแทบไม่รู้จักท่านเลย
ไม่ยากหรอก
มาดามบราสาทที่รัก
ทุกๆคนในสถานทูตสหรัฐ
รวมทั้งท่านทูตผู้เป็นสหายของฉัน
คงจะไม่พอใจนักถ้าฉันไมได้เข้าสอบ
ให้คุณเขียนส่วนผสม
for oeufs mollets. C๔telettes de veau en surprise
et cr่me renvers้e au caramel.
C๔telettes de veau en surprise.
ฉันไม่รู้น่ะ ว่าดี ออง เซอ พรีส มันคืออะไร
เคยทำในคลาสมันคือเนื้อลูกวัวสับ กับเห็ดอยู่ในถุง
ของในถุงนั่นแหละ เซอร์ไพรส์
คุณแค่เปิดถุงแล้วก็ เซอร์ไพรส์!
เนื้อลูกวัวใส่เห็ด ก็นะ... ฉันไม่เคยสอบตกเลย สักหนเดียว
ฉันเป็นเด็กเรียน เธอลองขอสอบใหม่สิ
ได้เหรอ แน่นอน
ระหว่างนี้ เธอก็มาสอนพวกเราก่อนสิ
ต๊ายตาย
จริงหรือที่คุณจะสอนทำอาหาร
ใช่ เราจะสอนพวกชาวอเมริกัน ที่อยู่ในปารีส
มาดามชิลด์ ฉันคงต้องบอกคุณนะ ว่าคุณไม่มีพรสวรรค์ในการทำอาหาร
แต่พวกคนอเมริกันคงไม่รู้หรอก
คุณผู้อ่าน ต้องขอโทษด้วย เราจะทำ แอสพิก
แอสพิก คือก้อนเยลลี่ที่มีรสเนื้อ
ฟังดูน่าอร่อยมั้ย?
ฉันนึกไม่ออกว่า ทำไมจะไม่มีใครทำมันอีก
เริ่มจากน่องวัว
ซึ่งต้องยกความดีความชอบ ให้สามีสุดที่รักของฉัน
แล้วก็ต้มไป จนกว่าครัวจะมีกลิ่น เหมือนโรงงานฟอกหนัง
แล้วก็แช่เย็นให้เป็นวุ้นในตู้เย็น แล้วก็คว่ำลงบนจาน
ซึ่งจากที่จูเลีย ชิลด์บอกไว้ มันควรจะทำง่ายๆ
แต่ฉันขอบอกนะ อย่าหาว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย
เจ้าหล่อนต้องโกหกแน่ๆ
บ้าจริง
โว้ย!! เหลือแอสพิคอีกเท่าไร
7
ถึงคุณไม่ทำมันก็ไม่มีใครรู้หรอก
ไม่ใช่ว่ามีตำรวจจับเสียเมื่อไร
โม้เอาบ้างก็ได้
ไม่ได้ ฉันทำไม่ได้
จูเลียจะรู้สิ มันเหมือนกับเธอกำลัง จับตาดูฉันอยู่ ฉันอยู่ใต้ อิทธิพลของเธอ
ฉันกลายมาเป็น คนแสนดี เพราะเธอนะ
แหวะ ดูอ่างจานสิ ดูไม่ได้เลย
เกลียดที่นี่จริงๆ นี่คุณเอาอะไรทิ้งลงไปในอ่างน่ะ
คุณเกลียดที่นี่เหรอ
ฉันจะทำอาหารในห้องครัวแบบนี้ได้ยังไง
ไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมแม่พิมพ์มันพัง ฉันว่าเราไม่มี ดราโน หรอกใช่มั้ย
จะมีได้ไง ถ้าคุณไม่ซื้อมา
ฉันทำทุกอย่างทั้งหมด แล้วฉันยังต้องเป็น คนซื้อดราโน่อีกเหรอ
ตอนนี้คุณไม่ได้อยู่ใต้อิทธิพล ของจูเลียแล้วล่ะ
ถ้าฉันทำไม่ทันตามกำหนด จะทำยังไงล่ะ เอริค ฉันจะเสียเวลาไปเลย ปีนึงเชียวนะ
ฉันเคยผอม มาตอนนี้เริ่มอ้วนแล้ว
อ้วนเหรอ? นอกจากนั้นนะ
ฉันต้องเลาะกระดูกเป็ดทั้งตัว
เมื่อไร เมื่อไรก็เมื่อนั้นแหละ
คุณนึกภาพออกบ้างมั้ย เลาะกระดูกเป็ดน่ะ ไม่ล่ะ นึกไม่ออก
แหงล่ะ นึกไม่ออก
ฉันว่าทุกคนคงจำได้ เพราะมันเพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน
ที่ฉันล้มเหลวเรื่องแอสพิค
และสาบานว่าจะปรับปรุงตัว
และฉันก็หวังมากกับ พูเลต์ เรติ ลา นอร์มองเด
ซึ่งก็คือไก่ยัดตับไก่ผสมครีมชีส
แล้วมันก็ตกลงบนพื้นและไส้ในกระจัดกระจาย
สรุปว่า ล้มเหลวอีก
บ้าสิ้นดี
แย่ยิ่งกว่าคราวที่แล้วอีก
แค่มัดยังทำไม่ได้เลย
ฉันร้องไห้ยังกับเด็กขี้แย
ฉันมันตัวปัญหาจริงๆ
ผมรับเอง ผมรับเอง
ฮัลโหล?
ครับ นั่นใครพูด
ถือหูรอแป๊บนึงได้มั้ย
ผมไม่แน่ใจว่าเธออยู่หรือเปล่า อาจจะออกไปข้างนอก รอเดี๋ยว
เฮ้ นักข่าวจาก คริสเตียน ซายส์น มอนิเตอร์
เขาอยากเขียนเรื่องคุณ
จริงเหรอ
ผมจะบอกให้เขาโทร.มาใหม่ดีมั้ย
ไม่ ไม่เอา ฉันจะรับ
ฮัลโหล
คะ?
คุณจะพาใครมากินมื้อค่ำนะ?
เปล่า...แน่นอน ฉันรู้จักว่าใคร รู้จักแน่ๆ
ใครเหรอ ใคร ใคร ใคร
เยี่ยมมากค่ะ เยี่ยมยอดมากๆ
สวัสดีค่ะ
ใคร? ทายซิ ใครจะมากินมื้อค่ำ
โอ พระเจ้า
แด่ "สามอาหารเสือ"
สามัคคีรวมเป็นหนึ่งเดียว
ใช่เลย
เอาล่ะ ฉันทำงานหนักมาก
ในการแปลงมาตราวัดส่วนผสมนี่
การชั่งตวงวัดไม่มีผมหรอก มีสิ
มีผลมากๆ
นี่เป็นประเด็นใหญ่ที่เราเถียงกัน
ตอนที่ฉันกับลุยแซท พยายามเขียน คู่มือทำครัวของเราเลยนะ
ซึ่งก็เสร็จแล้วในที่สุด
ส่งไปพิมพ์แล้วด้วย อีกไม่นาน ซิมก้า กับฉันก็จะดัง
เราจะเป็น "คุณนายสนุกทำครัว" คนต่อไป
ก็อาจจะ เอาล่ะ เรามาลอง...
ขอช่วยได้มั้ย
อืม ดีขึ้นเยอะเลย
โอ พวกเขามาเร็วกว่าที่นัด
โดโรธีที่รัก ตอนนี้จูเลียพี่สาวเธอ เป็นครูสอน ทำอาหารแล้วนะ
เรามีนักเรียน 3 คน ค่าเรียน คนละ 2 ดอลล่าร์
แทบไม่พอจ่ายต้นทุน แต่ใครจะสนล่ะ
ซิมก้า ลุยแซท และพี่ เป็น "สามอาหารเสือ"
แม้ว่าบางที จะเหลือแค่ "สองอาหารเสือ"
เพราะหลุยแซท ชอบปวดหัวบ้าง
มีนัดหมอบ้าง
ฉันปวดหัวนิดหน่อย
เธอจะได้พบทั้งสองคน ตอนที่เธอมาเดือนหน้า
เว้นแค่ว่า หลุยแซทจะปวดหัวอีกนะ
ไร้ที่ติ และถึงแม้จะไม่ใช่อย่างนั้น เธอก็ไม่เคยขอโทษ
ไม่มีคำแก้ตัว หรือคำอธิบายใดๆทั้งนั้น
หลุยแซท ทิ้งทุ่นพวกเรา นี่ก็ปวดท้องอีกแล้ว
แล้ววันก่อนนั่น
เธอออกห้องไป ก่อนที่พวกเรา จะทำช้อกโกแล้ต บาวาเรียน ครีม เสร็จเสียอีก
ฉันไม่เชื่อหรอกว่า หมอฟันจะว่างพบเธอ แค่ตอนนั้นจริงๆ
มองหาดูซิ เราไม่อยากหลงกับโดโรธี
ไม่มีทางพลัดหลงกับน้องสาวคุณได้หรอก
ฉันไม่เห็นเธอเลย
นั่นไง โดโรธี
ไฮ จูเลีย คิดถึงเธอจัง
แหม ดีใจที่เจอ
พอล ไฮ ไฮ ที่รัก
ฉันไปผจญภัยในมหาสมุทรมาล่ะ
ฉันไม่เป็นไรเลยสักนิด เก่งจริง ขาเธอเป็นไงบ้าง
คนอื่นๆที่ไปด้วยล้มเจ็บเป็นเบือ
ดูซิ โอ ต๊ายตาย
ดูนั่นสิ
ฉันคิดถึงแต่เรื่อง ของกินทั้งวัน แล้วก็ฝันถึงตลอดคืน อีกด้วย
เธอหมกมุ่นจริงๆนะ
ถ้าผมไม่นั่งในครัว ผมก็ไมได้เห็นหน้าเขาหรอกนะเนี่ย
อาทิตย์ก่อน ฉันฝันว่า ฉันทำคาสซูเลต์ให้พ่อ
แต่พ่อเกลียดมัน แหงล่ะ
พ่อไม่เข้าใจอะไรพวกนี้หรอก
ฉันเกือบจะเรียกได้ว่าสงสารพ่อเลยนะ
พ่ออยากให้พวกเราอยู่ในพาสซาดีน่ามากๆ
แต่งงานกับพวก รีพับลิกัน แล้วก็ขยายเผ่าพันธุ์ เหมือนพวกกระต่าย
แล้วทำไมเราไม่ทำนะ เราสูงไป
อ้าว จริงนะ ยอมรับสิ
ยังไงก็ตาม เธอก็ไม่เหมาะอยู่แล้วแต่แรก
งั้นไม่ต้องทำเสียเลย ฉันรู้ นั่นจริง
อย่าพูดกับพ่อเรื่องการเมืองเวลาพ่อมา
ไม่งั้นพ่อไม่ยอมเป็นคนจ่าย
รับรองว่าไม่ ผมไม่รับปากนะ
เขารักวุฒิสมาชิก แม็คคาร์ทนี่ย์มาก โอ ฉันรู้
พาสซาดีน่า พาสซาดีน่า
ซวยแล้ว
ดอร์ธ คุณมี...คุณมีบรีหรือเปล่า
เนี่ยเหรอ บรี ใช่ ใช่ นั่นแหละบรี
มันเป็นชีสที่อร่อยที่สุดในโลก เท่าที่เคยกินมา
ใช่มั้ย ใช่
ใช่แล้ว
ฉันมีเชฟจาก เชซ ลา แมร์ มิเชล จะมาบอก ส่วนผสมของ โบเร บลองค์
โบเร บลองค์เรอะ มันคืออะไร
เนยแช่ในไวน์น้ำส้มสายชู ฉันชอบเนย
ตีเข้าด้วยกัน
กรดของน้ำส้มสายชู จะทำปฏิกริยากับนมในเนย
เพราะฉะนั้น แทนที่เนยจะละลาย มันก็จะกลายเป็นแบบนี้
เป็นครีมเบาบาง ฟูฟ่อง
มันเหมือนกับสุดยอด แบบ..
เข้ม
มันมีรสแบบเข้ม
รสแบบเข้ม หรอ?
อืม
เอ่อ นั่นก็..
นี่แหละ คนที่ชั้นแต่งงานด้วย
เอาเหอะ
มันราดบนปลา แล้วมันสุดๆไปเลย แล้วใว้จะทำให้ทาน
เยี่ยมไปเลย ใช่มะ
เราจะจัดปาร์ตี้ให้เธอนะ
จิงหรอ? น่าสนุกมาก
เรื่องของเรื่อง มีหนุ่มอยู่คนนึง ฉันอยากแนะนำให้รู้จัก
ฉันคิดว่าเธอน่าจะ..
คือเขา..
สูง. เขาสูงมาก
หืม? สูง คือเค้าสูง
แบบโคตรๆ ฉันก็สูงสุดๆ
แต่เค้าสูงกว่าอีก ซึ่งเป็นเรื่องดี
อืม ก็ดี
โอเค
ใช้ได้
แต่ไม่แจ่ม
สวัสดี สาวๆ ใครจะเอา อะไรมั้ย?
ครับ
หยิบเลยจ้ะ อันนี้อร่อยมากเลย
จูเลีย อยู่นี่เอง
จอร์น!
อยู่นี่เอง
อ่า ละไหนละพี่สาวของคุณ
เธออยู่ทางโน้น ดีครับ จอร์น
ดีครับ พอล นั่นไง
พวกเราบอกเรื่องคุณไปเพียบเลย
คือ ผมก็ไม่อยากไปรบกวนพวกเค้า
กับคนนั้นหรอ? พวกเค้าเพื่งรู้จักกันเอง
ผมว่า ดอรอธี กับคนนั้นไม่มีทางเวิก
ถึงคู่รัก...
จอร์น นี่น่ารักมากเลย
ฉันไม่เคยมางานแต่งงานแบบนี้มาก่อน
นี่ จูเลีย
เป็นงานแต่งที่สวยมาก ขอบคุณค่ะ พ่อ
ฉันไม่ค่อยจะพอใจกับงานแต่งหรอกนะ
คุณก็ไม่ค่อยพอใจ กับงานแต่งของพวกเรา เหมือนกัน
จิง
ที่สถานทุฐเป็นอย่างไรบ้าง พอล
ก็ราบรื่นดีครับ ขอบคุณนะครับ ฟิลล่า
จิงๆก็ไม่ค่อย คือเค้าตัดรายรับ ของห้องสมุดเราไป 90%
ดูเหมือนว่าผู้ว่า แมคคาร์ตี้จะมือยาวมาก
ผู้ว่าแมคคาร์ตี้เป็นคนที่รู้ความคิดของตนเอง
ฉันชอบคนที่รู้ความคิดของตน
เรารู้ว่า มีคนอยู่มาก ในวอชิงตัน ที่ตกงาน โดยไม่มีเหตุผล
หลังจากที่ทำงานให้รัฐบาลตั้งหลายปี
แล้ว พอล ก็ทำรายชื่อ ของหนังสือทุกเล่มในห้องสมุด
แต่เธอก็ไม่ได้บอกว่า รัฐบาลฝรั่งเศษ ก็ไม่ได้ต่างกัน
และ! เราไปเต้นกันมั้ย?
ม่ะ เต้นกับผมเถอะ
ขอตัวนะครับ
คุณบอกว่าคุณจะไม่พูด แล้วคุณก็พูด
รู้ละ ฉันไม่เคยจำเลย
ที่รักฉันอยู่ไหน?
บนนี้จ้า
แล้วมื้อเย็นอาไรเอ่ย มายองเนส หรอ
นี่เยี่ยมเลย ใช่มะ มันเยี่ยมเลย
มาก นี่จากพี่คุณ ฉันจะส่งสูตรนี่ไปให้เอวิส
ฉันกำลังตื่นเต้นอยู่เลย
ฉันคิดว่ามันถึงขั้นแล้วละ มันรสชาติถึงอยู่
ดอรอธี ท้อง
พอล
มันช่างดีจิงๆ
จ้ะ
โอเค
ฉันดีใจจริงๆ ผมรู้
ผมรู้ครับ
ถ้าคุณอุ่นถ้วยนิดหน่อย ก่อนที่จะตีไข่แดง
มันเปลี่ยนทุกอย่าง
มายองเนสแบบกันคนทึ่ม กันคนทึ่มสุดๆ
ฉันพิมมันมา
คุณไม่เห็นด้วยหรอ? เรื่องมายองเนสน่ะหรอ ไม่หรอก
ฉันแน่ใจว่าคุณถูกเป้ะ
วิทยาศาสตร์ เวิก! เป็นคติของฉันเลย
จูเลีย
เรามีปัญหาเล็กน้อย
คนเรียบเรียงของเรา
คิดว่าหนังสือของเราไม่ใช่ภาษาอังกฤษ
แต่หนังสือของเราเป็นภาษาอังกฤษนิ
พวกเค้าจะไม่ยอมรับมัน
แต่เขาแนะว่าถ้าพวกเราจะทำต่อ
เราควรหาคนช่วยนำสิ่งที่เรามา
แล้วทำให้มันลงตัว กับคนอเมริกันที่ทำอาหาร
คุณจะช่วยเรามั้ย?
ฉันจะช่วยมั้ยหรอ?
แน่นอน
"ตอนนี้ เราจะมาเล่นเกม ทายซิว่าใครจะมาร่วมอาหารค่ำ"
วันพุธนี้ ฉันจะได้เป็นเจ้าภาพ ให้แขกที่สำคัญมาก
คำใบ้ที่หนึ่ง
สเกล ความห่างระหว่างจูเลีย กับฉัน
กำลังจะหดลงมา เป็นพัน
เป็นพัน
เพื่อจะตอบคำถามของคุณผู้อ่าน ไม่ ไม่ใช่ อแมนด้า เฮสเซอร์ จาก นิวยอรก์ไทม์
หรือ นิงเกลลา ลอว์สัน หรือ อินา คาร์เทน
เอาล่ะ คำใบ้ที่2
ฉันจะทำ เบิฟ บองกวินยอง
ซึ่งเป็นอาหารจานแรก ที่แขกพิเศษของเราได้ทำ
หลังจากที่ได้อ่าน mastering the art of french cooking เป็นครั้งแรก
เบิฟ บองกวินยอง จูเลีย ไชลด์ เบิฟ บองกวินยอง
อืม ถ้าไม่มีใครทายถูก ฉันคงต้องเฉลยแล้วล่ะ
คุณจูดิษ โจนส์ บ.ก ที่เป็นคน
ตีพิมพ์หนังสือของจูเลีย เมื่อก่อน
ผู้หญิงที่รู้ประวัติศาสตร์ จากสูตรเปลือกหัวหอม
เธอมีอายุมากขึ้น และคงไม่ชิน กับการทานอาหาร ตอน 4 ทุ่ม
ซึ่งฉันก็เลยเอาใจใส่เป็นพิเศษ ด้วยการทำสตู ก่อนหนึ่งคืน
ระหว่างที่ฉันทำนั้น
มันเหมือนกับ จูเลีย กับฉัน กำลังสื่อสารกัน ผ่านช่วงเวลา
ในระดับที่ลึกล้ำ ผ่านสิ่งเร้นลับ
แม้ว่า จริงๆแล้ว ฉันกำลังคุยกับตัวเองก็ตาม
ใช้เวลาทำ นานแค่ไหน? 2 ชั่วโมงครึ่ง
เชิญค่ะ
ฉันชื่อจูเลีย ไชลด์
และวันนี้เราจะมาทำ อาหารฉลองวันหยุด หรือ les fites d'holiday
เราจะมาเริ่มกันที่กระดูกไก่ครึ่งท่อน หรือ poularde demi-d้soss้e
ขั้นแรก เอาตับออกมา แล้วทอดกับหัวหอม สำหรับอาหารว่าง
หรือจะใช้ตับบด มาทาบน ขนมปังกรอบ
ขนมปังกรอบ Ritz a saltine
saltine
หรือถ้าคุณเลี้ยงสุนัขหรือแมว มันชอบตับมาก
รักษาตับไว้
เอาไก่มาวางไว้ด้านท้อง
แล้วกรีดตามกระดูกหลังมัน อย่างนี้
แครก
จนได้นะค่ะ ชั้นหั่นนิ้วเข้าแล้ว
แต่เกิดขึ้นก็ดีแล้ว
คุณก็รู้อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ในครัว
เราไม่เคยคุยว่าจะต้องทำยังไง
ก่อนอื่นเราต้องหยุดเลือดก่อน
วิธีที่ดีที่สุดคือ เอาผ้ากดใว้
คุณต้องเอามือใว้บนหัวใว้
ชั้นแนะนำ ยาห้ามเลือดแบบธรรมชาติ แบบตับไก่
อีกเหตุผล ที่ไม่ควรทิ้งตับ
โอ้มันรั่ว เออต้องพาสเตอร์
ทำไมพวกคุณหมุนอะ
เอ่อ ฉันคิดว่าฉันจะไปนอน แล้วล่ะ บอน แอปเปอธีท
ไม่ ไม่ ไม่
คือมันเป็นกองสูตรอาหาร ธรรมดาๆ
มันออกมาไม่ดีเลย
ฉันคงจะต้องโยนทั้งหมดนี่ ทิ้งไปและเริ่มทำใหม่อีกครั้ง
นี่คือหนังสือทำอาหาร
ที่ทำให้อาหารฝรั่งเศสเป็นไปได้ สำหรับคนอเมริกันที่ไม่มีพ่อครัว
คนที่เป็นคนไร้คนใช้
นั่นใช่คำนั้นมั้ย
คนไร้คนใช้
ฉันว่าใช่นะ
จูเลีย?
ถ้าเกิด ผมต้องออกจาก ปารีสล่ะ? ทำไมเราต้อง ออกจากปารีส?
เพราะว่างานที่ผมต้องทำทีนี่ มันแค่สี่ปี
งั้นเราก็ยังมีเวลา
แปดเดือน
และหนังสือทำอาหารคุณ ไม่ใช่อะไรที่ จะทำได้เสร็จ ในเวลาแปดเดือน
ไม่ แต่สองปีอาจเป็นไปได้
จูเลีย
และถ้าเกิดผมต้องย้ายไปที่อื่น
พวกนั้นจะส่งคุณไปหรอ?
ใช่
พวกนั้นไม่ได้สนใจผม
พอล พวกนั้นสนใจคุณแน่นอน
พวกนั้นไม่จริงๆนะ
เอ่อ ถ้าเราอยู่ที่ปารีสไม่ได้
งั้นฉันก็จะส่งเนื้อหา ให้ลุยห์เซ็ธกับซิมก้าทางจดหมาย
และพวกเธอก็จะส่งกลับมา
นี่เป็นเหตุทีเค้าคิดค้นระบบจดหมาย กระดาษคาร์บอน สำแนาเปลือกหัวหอม
หรือไม่ฉันก็กระโดดขึ้นรถไฟมาปารีส
เมื่อไหร่ที่เราทั้งสามคนทำงานด้วยกัน
หรือสองคน จริงๆแล้ว เรารู้ว่าลุยห์เซ็ธเหมือนจะไม่ได้ทำอะไรเลย
แต่เราก็ยังอยู่ที่ไหนซักแห่งในยุโรป
คุณว่างั้นมั้ย?
มันยากที่จะพูด ดูจากสถาณการ์ณการเมือง
ผู้ว่า แมคคาร์ตี้ ไม่ชอบคนแบบเรา
เราหรอ เราไปทำอาไรให้
เราไม่ได้ไปทำอาไร มันไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นคือเราเคยไปอยู่เมืองจีน แค่นั้นก็พอแล้ว
แต่ระหว่างนั้น เรายังอยู่ที่นี่
จริงขอคุณ คุณพูดถูก ใช่
ขอชนให้หนังสือ
อาหารฝรั่งเศษสำหรับทุกคน!
หรือไม่ก็ อาหารฝรั่งเศษสำหรับบ้าน ชอบมั้ย? คุณชอบอันไหน?
ผมชอบทั้งคู่เลย
ถึงเอวิส ในนี้เป็นส่วนหนึ่งของ หนังสือทำอาหารของเรา บทที่เกี่ยวกับซอส
มันไม่ควรจะให้ใครเห็น
นอกจากคุณจะแน่ใจว่า
เขาไม่เกี่ยวข้องกับธุรกิจหนังสือ
มีคนประเภทที่ชอบ
ขโมยสูตรนี้
เราสายแล้ว คุณคิดว่าเค้าจะอยู่ที่นั้นมั้ย
ต้องอยู่ซิ ก็มันบ้านของเค้า
ฉันก็ล้อเล่นน่ะ
แล้วนี่มันเกี่ยวกับอาไรนะ เธอไม่ยอมบอกฉัน
เธอบอกว่ามันเป็นเซอไพรส์
เธออาจจะไม่อยากทำแล้วก็ได้ ถ้าจิงละสวรรค์เลย
จูเลียก็ ก็มันจริงนิ
เพื่อนค่ะ นี่คือเออร์ม่า รอมบาวว่า
คุณ จอยหรอ
หนังสือ "Joy of Cooking" เล่มแรก ใช้เวลา 1 ปี ถึงจะเสร็จ
1 ปีเองเหรอ? รวมถึงการลองสูตรด้วยเหรอ
ฉันก็ไม่ได้ลองมันทุกอันหรอก มันเยอะมาก
และฉันก็ไปเจอสำนักพิมพ์ ที่เล็กๆ
เขาจ่ายเงินให้คุณเท่าไร่
ฉันจ่ายให้เค้า ไป 3,000 เหรียญ
3,000 เหรียญ ไม่น้อยเลย
แต่ฉันได้เงินประกันชีวิต มานิดหน่อย เพราะสามีดิฉัน..
ไม่ เค้าฆ่าตัวตาย
จริง
และฉันก็คิด ฉันไม่รู้ จะเอาเงินประกันไปทำอะไร
จากนั้นหนังสือ ก็เริ่มขายได้
และ บ้อบกับแมริว ก็สานต่อ และฉันก็มี ผู้ตีพิมพ์ของจริง
และเค้าก็ให้ ค่าตอบแทนคุณ ใช่มั้ย
ไม่มีเลย
พวกเค้าหลอกชั้น ขโมยสิทธิทางปัญญาไปหมด
และตอนนี้มีเล่นใหม่ด้วย แล้วรู้มัยทำไม
ทำไมเหรอ สารบัญนี่มั่วสุดๆ
ถ้าหาเมนู ไก่เมือง นี้พวกเธอหาใน ก.ไก่ ยังไงก็ไม่เจอ
จริงหรอ
มันเรียกว่า ปิกไก่ทอด
ไม่จริง
สิ่งที่เธออยากพูดก็มีแต่
เรื่องที่คนตีพิมพ์หลอกเธอ
ไปหลายพังเหรียญ
มันทำให้ฉันคิดได้
มันไม่ง่ายแน่ ให้ได้พิมพ์เนี้ย
นี่จากเอวิส ถึงคุณ
ไอ้มายยย
เธอบอกว่าอะไร
เอวิสชอบซอสของชั้นมากเลย
ดีจังเลย ที่รัก
ไม่นะ
เธอให้คนอื่นดู
เธอให้พวกเรียบเรียงดู
และพวกนั้นก็ให้เจ้านายเค้าดู
พอล พอล
ว่า ว่า ว่า
พวกเค้าอยาก...
พวกเค้าอยากตีพิมพ์หนังสือของเรา
นั่นข่าวเยี่ยมเลย
และเค้าอยากให้เงินเรา ล่วงหน้าส่วนหนึ่ง
เท่าไร่
250 เหรียญ ไม่จริง
และตอนที่เสร็จ จะให้อีก 500 เหรียญ
ผมภูมิใจในตัวคุณจริงๆ
บ.ก. ชอบหนังสือเรา
เค้าชอบมากเลย
ด้วยกลิ่นของสตูไหม้อยู่ในอากาศ
ฉันตื่นด้วยท้องที่ปวดอย่างมาก
ฉันโทรไปลาป่วย
และก็กลับไปนอนต่ออีกหลายชม
เขียนลงไป เขียนลงไปในบล้อก เผื่อให้คนในออฟฟิสได้อ่าน
และกลับไปนอน อีกหลาย ชม.
พอเที่ยง ฉันไม่รู้ยังไง แต่ตื่นมายืนตรงได้
คุณจะเอาไปทำอะไร
ซื้อส่วนผสมของ "boeuf bourguignon" ใหม่อีกรอบ
boeuf bourguignon
ลากตัวเองกลับบ้าน
และก็ทำอีกรอบ
และสำหรับชองหวาน ราสเบอรี่ บาวาเรียนครีม
พอสุดท้ายแล้ว ฉันรู้สึกโอเค
ฉันได้ทำอาหารให้ตำนาน
ทั้งที่ฉัน เพิ่งเคยได้ยินชื่อเธอ เมื่อ 2 เดือนก่อน
เธออาจจะเสนอ สัญญาทำหนังสือ
แล้วถ้าเป็นงั้นละ
ฉันหมายถึง มันจะแปลว่าอะไร มันแปลว่า ฉันอาจจะได้เป็นนักเขียน
คนทำหนังสือได้เงินกันเท่าไร่หรอ
แบบล่วงหน้าหรอ ฉันก็ไม่รู้
100000เหรียญได้ป่ะ อย่าพูดเลย
ฮัลโหล
สวัดดีค่ะ
ใช่ค่ะๆ ที่นี่ก็เหมือนกัน
อ่อค่ะ
ฉันเข้าใจค่ะ
ขอบคุณนะค่ะ
บาย
ไมมากันละซิ
มะกี้คือคนที่โฆษณาจอ
คือมันฝนตก
แล้วเราบ้านไกล แล้เค้าวก็ แบบ มีอายุแล้ว
มันน่าอายจิงๆ
มองในด้านดีก็ มีสตูให้เราเพียบ
พอเหอะ เลิกมองด้านดีซักวันได้มั้ย
อืม ใช่ว่าโลกจะแตก
ฉันคิดจริงๆนะ คิดไปแล้วละ เรื่องสัญญาทำหนังสือ
ฉัน กับจูลิดท์ โจนส์ แฮบปี้เอนดิ้ง
แล้วเราก็จะมีเงินกันหน่อย
แล้วเราจะได้ ไม่ต้องอยู่ บนร้านพิซซ่าไปตลอดชาติ
ฉันจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง?
คนอ่านต้องเสียใจมากแน่ๆเลย เค้าหวังกันใว้เยอะ
คนอ่านก็คงจะเสียใจอยู่ ฉันไม่น่าไปบอกบวกเค้าเลย
แต่ไม่ถึงกับตายหรอก
ไม่รู้ยังไง
แต่พวกเค้าก็อยู่ได้
มันจืดหรอ? ไม่ละ
ขอบใจมากที่บอก
คุณเกือบให้ฉันเสริฟสตูเนื้อจืดๆให้จูดิทส์ โจนส์
โอย เครียด ฉัยบอกทุกคนเลยว่าเธอจะมา
พวกนั้นไม่ตายหรอก
และตอนที่ปีนี้จบลง ซึ่งฉันอยากให้มันจบใจจะขาด
คนอ่านของคุนก็ใช้ชีวิตต่อไปได้
แต่ฉันทำไม่ได้ คุณจะพูดแบบนั้นหรอ ผมไม่รู้
ผมหมายถึง อะไรจะเกิดขึ้น ถ้าคุณไม่ได้เป็น ศูนย์กลางของทุกสิ่ง
เยี่ยม
ฉันซึ่งได้ผูกมัด กับบางอย่างๆจริงจัง
โอเค ฉันอาจจะหลงตัวเอง ไปนิดหน่อย
นิดหน่อย? 1 - 10 ให้เท่าไร่
โอเค 9.3 แต่คุณคิดว่าบลอก คืออะไร มันคือ ชั้น ชั้น ชั้น อย่างเดียว
ฉันคิดว่า มันจะสนุก โง่ป่ะ
มันกลายเป็น เหมือนสติแตก
แต่มันไม่รู้สึกเหมือนสติแตก
มันรู้สึกเหมือน ฉันใช้ชีวิต อยู่กับคนหลงตัวเอง
ที่เขียนของพวกนี้ ให้กับคนแปลกหน้า
และจิงๆมันต้องเป็นการพจญภัย แต่มันไม่ใช่
มันชีวิตเรา มันชีวิตคู่ของเรา
และที่นี่ ในห้องนี้ มันไม่รู้สึกเหมือนพจญภัย มันรู้สึกแย่
นี่มันความคิดของคุณนะ ใช่ ผมขอโทษ
ผมไม่รู้ผมคิดบ้าอะไร และ ผมจะบอกคุณอีกอย่าง
ผมไม่ใช่พ่อพระนะ
ใช่ซิจ้ะ ผมไม่ใช่
ใช่ซิ ผมไม่ใช่
และมันทำให้ผมรู้สึกเลว ทุกครั้งที่คุณพูดอะ
และอย่าเขียนเรื่องนี้ในบลอกนะ
เรื่องอาไร เรื่องที่ทะเลาะกันนี่ไง
ผมไม่อยู่ละ
เป็นอะไร จูเลีย? ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันสบายดีค่ะ
เอวิส เราเก็บของเสร็จวันนี้
และพรุ่งนี้เราต้องไปจากปารีสที่เรารัก
พอลถูกส่งไป เป็นผู้ดูแล เรื่องวัฒณธรรม ที่ทางไต้ ของฝรั่งเศษ
ฉันยากมาก ที่จะทำเป็นรู้สึกอย่างอื่น นอกเสียใจ
ฉันจะไปซื้อขนมปังนะ
ข้อดีของมาร์เซ คือ ไม่มีมีสิ่งเร้าใจเหมือนปารีส
เราจึงนะทำหนังสือให้เสร็จ
แม้ว่าจะไม่ตรงตามกำหนด
อย่างน้อยเราก็ยังอยู่มนฝรั่งเศษ
อาวิส ฉันไม่รู้ว่า เราไปทำอะไรถึงได้โดนแบบนี้
แต่ตอนนี้เรามาอยู่เยอรมัน
นอกเมืองของ Bonn เรียกว่า Plittersdorf
ซ่งฟังดูสวยกว่าที่มันเป็น
ว่าแต่ว่า เราไม่มีทางเสร็จทันกำหนด
เราต้องอย่างน้อยอีก2ปี
ระหว่างนั้น พอลถูกเรียกกลับ วอชิงตัน
เราไม่รู้ว่าทำไม
พวกเขาจะเลื่อนตำแหน่งให้คุณ ในที่สุด
คือผมก็ไม่รู้ว่า ทำไมถึงต้องเรียกไปวอชิตัน เพื่อบอก
พวกเขาส่งโทรสารมาก็ได้ ถูกกว่าด้วย
เขาอาจจะส่งคุณไปที่อื่นก็ได้
เขาจะถามคุณว่า คุณอยากไปปารีส หรือ ปารีส
ก็เป็นไปได้ แต่ไม่น่าจะ แต่ก็เป็นไปได้
และถ้าเขาย้ายเรา กลับปารีส
ฉันจะได้หา อพาร์ทเม้น ตอนที่ฉันจะไปปารีส สัปดาห์หน้า
ไอเดียดีเนอะ
ฉันสัญญาว่า จะโทรมาหา ตอนที่เค้าบอก
ว่าจะย้ายเรากลับปารีส ดีมั้ย
ดีดี
ผมรู้ ที่รัก ผมรู้ ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้
มันเป็นไปได้ ผมรู้
ค้างไว้แบบนั้น เยี่ยมๆ
พูดชีสนะ เป็ดน้อย ขยับมือหน่อย
เยี่ยม เอาขาคู่หน่อย
มันง่ายมาก
เราจะบอกเธอว่า เธอจะได้แชร์น้อยกว่า
เพราะเธอไม่สามารถ ให้เวลากับมัน 40 ชม.ต่อสัปดาห์ เหมือนพวกเรา
60 น่าจะเหมาะกว่า 80 ด้วย ใช่ๆ
พวกเราคือ "vaches enrag้es" นั่นคือเราเลยละ "วัวบ้า"
แต่ฉันไม่กล้าบอกเธอนะ
แต่เราจำเป็นต้องบอกเธอ ฉันก็จะทำ เราต้องเลือดเย็น
ฉันจะรักเค้ามากขึ้น หลังจากนี้
มันไม่ใช่ว่าเธอไม่ช่วยพวกเรา จุดหนึ่ง
แต่ฉันก็ช่วยนิ
ฉันบอกให้ใส่ถั่วเขียวลงใน Coq au vin
เราทราบดี และมันก็เป็นไอเดียที่ดี
แต่หนังสือกลายเป็นงานชิ้นเอก
แต่เราเป็นทีมนิ
เราคือสามทหารเสือ "หนึ่งเพื่อทุกคน"
ใช่คุณพูดถูก
และคุณก็มีความสำคัญต่องานมาก
ขอบคุณ
แต่...
แต่..
ฉันกำลังจะหย่า
อะไรนะ จอง ลูคกำลังจะทิ้งฉัน
ฉันขอโทด ลืมที่ฉันพูดมาละกัน
แต่มันไม่แฟร์ที่เค้าจะได้เงินเท่าเรา
นี่ไม่ใช่เวลาที่จะพูดเรื่อวนี้ เธอกำลังจะหย่า
แต่เธอไม่ทำงาน
เธอไม่ทำงาน แชร์ของเธอควรเป็น 10 %
สิบเปอร์เซ็นต์?
คุณไม่ทำงานนั่น
ยี่สิบห้า
สิบห้า ยี่สิบ
18 ขาดตัว
แล้วจะตั้งชื่อว่าไง ฉันคิดว่าควรจะตั้งว่า
"โดย จูเลีย ชายลด์ และ ซิโมน เบค กับหลุยแซท เบิร์ทฮอล์"
"กับ"? และพิมพ์ตัวเล็กด้วย
ไม่ ไม่ ไม่นะ ซิมก้า
ชื่อของเรา เอาตามเดิมเป๊ะ เรื่องตัวอักษร เอ่อตัวอักษร
แต่มันไม่ใช่ไอเดียเธอแท้ๆ ที่เติมถั่วลงใน คอก เออ แวง
แต่...แต่มันกวนใจฉันมากเลย
สำหรับฉัน?
ถึง เอลวิส เราได้ผ่านมรสุม อันร้ายแรงที่สุด ของเรามาแล้ว
พอล เดินทางออก จากวอชิงตัน และในความคิดฉัน
ฉันคิดว่า มันคงเป็นเพราะ รัฐบาลสหรัฐ
ได้รู้แล้วว่า เขาสำคัญแค่ไหน
ก่อนหน้านั้น เค้าถูกสอบสวน
เขาถูกขังอยู่สามวัน ในห้องที่แทบจะไม่มีหน้าต่าง
พร้อมกองกระดาษสูงเป็นฟุตบนโต๊ะ
พวกนั้นถามเค้าเกี่ยวกับเรื่องเพื่อพวกเรา หนังสือพวกเรา
ตอนอยู่จีน และความรักชาติ
พวกนั้นถึงกับถามเค้า ว่าเค้าเป็นพวกรักร่วมเพศ
คุณเป็นโฮโมรึเปล่า คุณชายลด์ ไม่ใช่
ผมไม่ใช่โฮโม
นี่ไม่ใช่เรื่องตลกนะ
นั่นผมทราบดีครับ
เขากลับบ้านอย่างพ้นข้อกล่าวหา แต่ว่า เขาบอบช้ำสาหัส
จูเลีย นี่มันคือฝันร้าย
ฉันจะทำยังไงต่อไปล่ะ
ฉันรู้สึกเหมือนเสียเวลาไปทั้งชีวิต
โอ้ พอล ผมมีอีกงานนึง
ก่อนที่จะเกษียณ เราจะทำอะไรต่อดี
เราจะหาทางออกกัน
ไม่รู้จะให้ผมไปรับตำแหน่งนั้นทำไม
คุณรู้เหรอ?
อย่างน้อยคุณก็มีหนังสือ
แหม มันก็เป็นของคุณด้วยล่ะ
ใช่
ถ้าไม่มีคุณ มันคงไม่เกิดขึ้น
ลำพังฉันกับซิมก้าไม่มีวันทำสำเร็จหรอก
สักวัน คุณจะทำสำเร็จ ฉันเริ่มอยากจะรู้แล้ว
ฉันขอสรุปเลยนะ
เมื่อ 6:22 ทายซิใครไม่มาดินเนอร์
ใช่แล้ว
เมื่อคืนฝนเทกระหน่ำ จูดิส โจนส์ เลยขอยกเลิก
ฉันหน้าแตกเป็นเสี่ยงๆ
ที่แย่กว่าอะไรทั้งหมด
ฉันทะเลาะกับสามีเมื่อคืน แล้วเขาก็ทิ้งฉันไป
บูล์ฟ โบกียอง ไม่ใช่เพราะฉันกินหรอก
ส่วน ราสเบอรี่ บาบาเรี่ยนครีมฉันจะเอาไปที่ทำงาน
อรุณสวัสดิ์
จูเลีย คุณช่วยเข้ามานี่หน่อยได้มั้ย?
ฉันไม่ได้บอกเขานะ ฉันสาบานได้
จูเลีย?
รู้สึกดีขึ้นมั้ย? ดีขึ้นมาก
ตกลงคุณทำสตูไหม้?
แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลว่าทำไมฉันไม่มาทำงานนะ ฉันไม่มาเพราะฉัน...
ปวดท้อง
ฟังนะ นี่เป็นประเทศเสรี
แต่นี่มันเป็นสิ่งเล็กๆในโลกอิเตอร์เนตของเธอ ฉันไม่อยากเกี่ยวร่วมด้วย โอเค?
และถ้าคุณรู้สึกไม่อยากมาทำงาน บอกฉันนะ
คนอื่นอาจจะอยากได้งานนี้ เรากำลังจะลองทำบางอย่างที่นี่
ฉันขอโทษ
คุณอาจจะโดนไล่ออก
สมาชิกพรรคจะไล่คุณออก
ฉันไม่ได้โง่
ฉันตกใจ และไม่อยากจะเชื่อ
คุณเหมือน"ที่หนึ่ง" ถ้าคุณและอีริค ไม่สามารถทำได้ แล้วจะมีใครทำได้?
คนอื่นๆทำได้ แต่ไม่ใช่ฉันเพราะฉันมันแย่
ฉันเป็น ซาร่าห์ ฉันเป็นนางมารร้าย
ฉันรู้ ฉันรู้ว่าเธอเป็น
เอ่อนี่ การ์ท กับฉันเลิกกันแล้วล่ะ
โอ้ พระเจ้า ฉันไม่ได้แม้แต่จะถาม ฉันเป็นอย่างที่อีริคว่าจริงๆ
ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้รักเค้า
เธอคิดว่าฉันเป็นนางมารร้ายจริงๆเหรอ
อืม ใช่ ฉันรู้
แต่ใครที่ไม่เป็นบ้างละ
จูเลีย
ฉันได้ลองคิดเรื่องเกี่ยวกับฉันและจูเลีย
เธอเป็นเลขาธิการ ให้กับตัวแทนรัฐบาลและก็เป็นเหมือนกัน
ได้แต่งงานกับผู้ชายที่แสนดี และฉันก็ได้แต่งกับผู้ชายที่ดี
เราทั้งสองคนหลงทาง
และเราทั้งสองก็รอดมาได้ ด้วยการทำอาหารหรืออย่างอื่น
หลักๆแล้วก็เหมือนกัน ฉันไม่ใช่จูเลีย ชาล์ย
จูเลีย ชายลด์ไม่เคยอารมณ์เสีย แค่เพราะต้มอะไรเละเกินไป
หรือบางอย่างเละเทะบนเตา หรือบางอย่างล้มเหลว
และเธอก็ไม่เคยทำตัวแย่ๆกับสามีเธอ ฉันมั่นใจ
และเธอก็ไม่เคยทำตัวเหมือนกับว่า ใครจะมีเวลาให้กับการแต่งงาน
ซึ่งฉันเป็นแบบนั้นในบางครั้ง ฉันรู้สึกแย่ที่จะพูดว่า
ฉันหวังว่าฉันจะเป็นได้แบบเธอบ้าง เธอควรจะได้สามีที่ดีแต่ฉันไม่
นั่นคือความจริง
ยังไงก็ตาม นั่นคือความจริงสำหรับตอนนี้
โยเกิร์ตสำหรับเย็นนี้
สวัสดีครับ ผมเอริค จากนิตยสาร Archaeology ฝากข้อความไว้ครับ
ฉันไม่ชอบ ที่ไม่มีคุณนอนด้วยเลยเมื่อคืน
คุณอยู่ไหน
ฉันคิดถึงคุณ
ฮาโหล ที่รักมีอะไรรึป่าว
ไม่
ทำไมเธอคิดแบบนั้นล่ะ
เธอกับอีริค มีปัญหากันรึป่าว
ไม่มีนะ
เค้าอยู่ตรงนั้นเธอเลยพูดไม่ได้รึป่าว เค้าไม่อยู่
ฉันแค่อ่านบลอคของเธอและก็คิดว่ามันแปลกๆ มันเต็มไปด้วยความคิดที่ไม่เป็นเธอเลย
เค้าอยู่ไหน ข้างนอก
ออกไปซื้อพิซซ่าน่ะ
แล้วเธอเลิกทำอาหารแล้วหรอ
แค่ชั่วคราวน่ะ แค่พักซักระยะจากการทำอาหาร
เอ่อ เธอน่าจะกลับไปทำนะ
มันจะดีสำหรับเธอถ้าทำได้สำเร็จ ซักครั้งในชีวิต
จูเลียไม่เคยยอมแพ้ ใครบอกว่าฉันยอมแพ้
ป่าว ฉันแค่บอกว่าอย่า
เฮ้
จะกลับมาแล้วหรอ
ได้โปรดกลับมา
เย็นนี้มีอะไรกิน
เอวิสบอกว่าจะมารับที่นี่ แม้ว่าเราจะมาสาย
ถ้าเธอไม่มา เรานั่งแท็กซี่ไปก็ได้
มันคงจะมีแท็กซี่ในบอสตัน
เธอจะมาในชุดแจ็กเก็ตลายสก็อต
นั่นเป็นสิ่งที่จะทำให้ฉันรู้ว่าเป็นเธอ
หมายความว่าไง"รู้ว่าเป็นเธอ" เค้าเปลี่ยนไปหรอ
เอ่อ
มองหาผู้หญิงวัยกลางคน ในชุดแจกเก็ตลายสก็อต
งั้น เธอกับเอวิสก็ไม่เคยเจอกัน
เราเป็นเพื่อนทางจดหมายน่ะ
เธอไม่รู้จักกันหรอ
เรารู้จักกัน เราเขียนหากัน
แล้วเธอเริ่มเขียนหากันได้ยังไง
เรื่องมันยาวน่ะ
สามีของเอวิส เบอร์นาด เดอ โวโต ที่ตอนนี้ตายแล้ว เป็นนักเขียนที่ดีมาก
เค้าเขียนบทความในนิตยสารฮาร์เปอร์ ทั้งหมดเกี่ยวกับมีดแสตนเลส
ว่าเขาเกลียดของพวกนี่มากขนาดไหน ใช่.
และฉันก็เขียนจดหมายไปหาเค้า เพราะสิ่งที่เค้าพูดถูกหมดทุกอย่าง
และเอวิสเป็นคนตอบจดหมายกลับมา
และฉันก็เขียนกลับไป และเธอก็ตอบกลับมา
มันแปดปีได้แล้วมั้ง ฉันว่า
เอวิส จูเลีย
เพื่อนที่รัก ดูเธอสิ
เพื่อนที่แสนดี เธอสบายดีนะ
นี่เป็นสิ่งที่ยอดมาก คุณชายลด์และคุณเบ็ก
ขอบคุณ ขอบคุณมาก
บรรณาธิการเราชอบมัน
ฉันชอบ ฉันว่ามันฉลาดมาก
และไม่เหมือนใคร ในท้องตลาด
ปัญหามันคือความยาว มันตั้ง700หน้า
ใช่เรารู้ว่ามันยาว ใช่เรารู้มันยาว
คุณมี700หน้า เฉพาะสูตรของซอสกับการทำเป็ด
เรากำลังคิดว่าคุณจะตีพิมมันได้ เป็นชุดๆ
ชุดที่หนึ่ง ซอส
ชุดที่สอง สัตว์ปีก
ใช่
ชุดที่สาม ปลา เนื้อ ผัก และของหวาน
นั่น หกชุด
ไข่
ไข่ เจ็ดชุด
แต่เราไม่อยากจะตีพิมเป็นแบบ สารานุกรม
ผมนึกว่าเราจะทำสำหรับแม่บ้าน
ใช่ แม่บ้านต้องการอะไรที่รวดเร็ว และหลากหลาย
เหมือนแบบนี้
ถ้าให้ฉันพูดแทนทุกคน
ถ้าคุณเอากลับไปแก้ไขได้ ฉันมั่นใจว่าเราทุกคนจะสนใจ
ซิมก้า ฉันขอโทษ
เธอแค่เลือกคนร่วมงานผิด
ใช่ ฉันน่าจะทำงานกับพวกผู้หญิง "อบอลาสก้าในหม้อดอกไม้"
เราแค่เอาหนังสือกลับมาจาก ฮอตัน มิฟฟินและหาสำนักพิมพ์อื่น
เราแค่เพิ่งเร่มต้นสู้ จูเลีย หนังสือคุณเป็นผลงานชิ้นเอก
อะไรคือมาร์ชเทลโลว ฟลัฟ
แล้วก็เก็บเงินที่ได้ล่วงหน้าไว้ล่ะ เก็บเอาไว้ทั้ง $ 250
อย่าให้เงินพวกนั้นซังแดงเดียว
ทำไมเราถึงคิดที่จะทำหนังสือนี่ เราคิดอะไรกัน
ใครจำได้บ้าง
ฉันจำได้
เราต้องการจะทำหนังสือ สอนทำอาหารฝรั่งเศส ให้คนอเมริกัน ที่ไม่มีพ่อครัว
นั่นก็คือสิ่งที่เราจะทำ เราจะเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด
เอางั้นแหละมันจะง่ายขึ้น
แน่นอนเรื่องของหวานเสร็จแล้ว ขอบคุณนะซิมก้า มันวิเศษมาก
ขอบคุณ
ฉันก็แค่ยังไม่ได้พิมพ์
แต่ก็ดีฉันจะได้มีงานทำใน ออสโล
เอริค คุณมาดูไก่ที่สวยที่สุดในโลกเร็ว
ซนจริง
โว้วว
โอ้ พระเจ้า
อร่อยมากเลย ผมชอบมันอ่ะ
ฉันอยากจะดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้
ช่วงเวลาที่ทุกอย่างเป็นไปได้
ช่วงเวลาที่เราจินตนาการได้ ว่าเขาจะรักทุกอย่างที่เราทำ
และเราจะขายได้เป็นล้าน ก็อปปี้ และก็เปลี่ยนแปลงโลก
ใช่ แต่เราน่าจะดื่มไวน์ฉลองนะ
คุณว่างัย ค่ะ
เย็นนี้ทำอะไรกินล่ะ
ถ้าเกิดเธอไม่กินหมูล่ะ?
เธอเขียนหนังสือทำอาหารนะ เธอต้องกินหมูสิ อย่าคิดมากๆ
นั่นสินะคุณพูดถูกอ่ะ คงจะจริง
โอ๊ะเธอมาแล้วหรอ ดีจริงๆ ตรงเวลาดี
เสร็จแล้วๆ ขอบคุณๆ
คูณช่างเป็นคนที่รู้ใจ และอยู่ด้วยยากจริงๆ
ใครคะ?
Amanda Hesser จาก The New York Times
เข้ามาสิ
เวลาเธอทำอะไรแบบนี้ เธอดูเหมือนจูเลียเลย
ทั้งแบบเป็นครู ทั้งเสียง
ฉันรู้สึกเหมือนสื่อสารกับเค้าได้ ตอนฉันทำอาหาร
เหมือนกับว่าเธออยู่ตรงนั้น ในครัวเดียวกัน
เธอเหมือนเป็นเพื่อนในจินตนาการ
ใช่
แล้วเธอก็เป็นคนที่ฉันเขียนหาทุกวัน
แต่ฉันไม่คิดว่าเธอได้อ่านมันหรอก ไม่รู้สิ
ฉันอยากเจอเธอจะตายอยู่แล้ว
อยากจะเป็นเพื่อนเจ้าสาวในงาน แต่งงานของเธอในปี 1946
แต่ฉันก็รู้นะว่า คงต้องเดินทางข้ามเวลากลับไป
แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันคิด
เราวางแผนจะเดินทางกลับไป ยังครัวที่แคมบริจของจูเลีย
ที่พิพิธภัณฑ์ สมิตโซเนียน หลังจากนี้
แต่ก่อนอื่นฉันต้องทำให้เสร็จ ฉันเหลือ 15วัน 24สูตร
แล้วฉันก็ยังต้องทำกระดูกเป็ด
ฉันเคยอ่านมานะ ว่ามันไม่ดี ที่จะพูดว่า"ยัมม(อร่อย)" ตอนกำลังทาน แต่"ยัมม"
บริษัท Lower Manhattan Development Corporation นี่จูลี่ เพาเวล สักครู่ค่ะ
บริษัท Lower Manhattan Development Corporation นี่จูลี่ เพาเวล สักครู่ได้มั้ยคะ?
- ค่ะ. - ดีค่ะ.
- Lower Manhattan Development... - จูลี่ นี่ซาร่า.
The New York Times. ฉันไม่อยากจะเชื่อ!
ฉันรู้ฉันรู้ฉันรู้ฉันรู้ฉันรู้ เดี๋ยวฉันโทรกลับได้มั้ย
เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ แปปนึง
สวัสดีค่ะ นี่จูลี่ เพาเวลค่ะ
-ไง. - สวัสดี.
ทายซิ มีกี่เมสเสจในเครื่อง
65
- 65? - 65.
ถ้านี่คือจูลี่ เพาเวล ในนิวยอร์ก ไทมส์เมื่อเช้า นี่จูดี้ เคลน
ฉันเป็นบ.ก. ของลิตเติ้ล บราวน์ ฉันอยากจะถามว่า
คุณสนใจจะเขียนหนังสือรึเปล่า
คุณติดต่อฉันได้ที่(212) 049-0067.
ไง นี่ Sarah Chalfant. ฉันเป็นตัวแทนวรรณคดี
ฉันไม่รู้ว่าคุณมีตัวแทนรึยัง
แต่ฉันยินดีที่จะเสนอเป็นตัวแทนให้คุณ
ฉันเป็นโปรดิวเซอร์ให้ CBS Morning News. -เอริค ฉันกำลังจะเป็นนักเขียน!
คุณก็เป็นนักเขียนอยู่แล้ว
นี่ Ruth Spungen ฉันเป็นบ.ก. ของหนังสือ Food & Wine
โทรหาฉันได้ที่(212) 157-3245
ฉันต้องทำทาตร์แพร - ทีหลังน่า
ฮัลโล นี่แม่นะ ลูกได้ลงนิวยอร์ก ไทมส์!
ทุกคนโทรมาหาใหญ่เลย
ญาติของป้าเจซซี่ ดอรี่ที่อยู่อาบิเลนน่ะ
ที่สามีชนะแข่งกินพาย
แล้วก็ชอบเล่นคำไขว้น่ะ
เค้ารับนิวยอร์ก ไทมส์อยู่ แล้วเห็นลูกในนั้น
ทุกคนตื่นเต้นกันใหญ่
นี่ Ken Dryer. ผมเป็นบ.ก.ที่ Random House
ผมเพิ่งอ่านบลอกของคุณ มันเยี่ยมมาก เราอยากจะโฆษณาให้
ฉันเป็นบ.ก.ที่ Bon Appetit
ฮัลโลฉันเป็นโปรดิวเซอร์ของFood Network. ฉันอยากนัดเจอคุณ
- คุยกับคุณ. - เราอยากเสนอไอเดีย.
ฉันไม่รู้ว่าคุณอยากทำมันเป็น...
- หนังสือ. -หนัง.
- ละครทีวี - โชว์
- โทรหาฉัน. - โทรหาฉัน.
โทรหาฉัน.
ขอบคุณพระเจ้า
จิมเล็ต
อ่ะนี่ค่ะ ขอบคุณ
สวัสดี ฉันจูลี่ และเอริค
ตอนนี้เราอยู่ในครัว และเขียนบล็อกอยู่
และทำอย่างอื่นด้วยค่ะ กรุณาฝากข้อความ
คุณทำอร่อยกว่าอีก ผมทำเข้มกว่านี้อีก
สวัสดีผม แบรี่ ไรอัน จากซานต้า บาบาร่า นิวส์เพรส
และผมกำลังเขียนบทความวันเกิดครบ90 ของจูเลีย ชาล์ย
และผมถามเรื่องบล็อกคุณ
และเธอก็หงุดหงิดนิดหน่อย ผมว่าคุณคงอยากจะคอมเม้น
ฮัลโล
ค่ะใช่คะ
เธอพูดอย่างนั้นหรอ?
จูเลีย ไชด์ พูดยังนั้นหรอ?
เขาอ่านบล็อกฉันหรอ
ฉันไม่อยากคอมเม้นหรอกค่ะ
ขอบคุณที่โทรมา
จูเลียเกลียดฉัน
จูลส์?
เขาเกลียดเรา
ใคร?
ฮอคตั้น มิฟฟิน
ไม่เขาไม่เกลียดคุณหรอก ไม่เขาเกลียดเราจริงๆ
ไม่นะพวกเขาบอกว่าหนังสือดี
แต่เขาก็ไม่อยากพิมพ์มัน
พวกเขาคิดว่ามันแพงเกินไป พวกเขาคิดว่ามันเป็น "ข้อห้ามทางเศรษฐกิจ"
แปดปีที่เราทุ่มเทไป กลายเป็นว่าฉันยังต้องทำมันอีก
ฉันไม่มีอะไรต้องทำแล้ว
ใช่
น่าสงสาร
อะไรอีกล่ะ?
คุณเป็นครู ใช่
คุณสอนได้
งั้นเราจะกลับบ้านแล้วก็เอ่อ...
บ้านไหน?
เราจะอยู่ที่ไหน?
บ้านคือทุกที่ที่เราไป ใช่
และเราจะแก้ไขจะช่วยกันหาทาง
คุณสอนในครัวเราก็ได้ จริง
สอนทางทีวีก็ได้
ทีวีหรอ?
ฉันน่ะนะ ใช่
พอล ไม่ จูเลีย
มันยอดเยี่ยมแน่ ถ้าคุณออกทีวี
พอล!! จริงๆนะ
ไม่เอาน่า
ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ
จะมีคนพิมพ์หนังสือของคุณ
จะมีคนอ่านหนังสือของคุณและจะรู้ว่าคุณทำอะไรบ้าง
เพราะหนังสือคุณมันน่าทึ่ง
รู้ว่ามันเป็นผลงานของอัจฉริยะ
หนังสือคูณมันจะเปลี่ยนแปลงโลก
คูณได้ยินผมไหม?
โอ้ พอล คุณน่ารักมากเลยนะ
จริงๆนะ
คุณน่ารักที่สุด
ช่างหัวมัน
จูดิส คุณมาดูนี่ซิ
เอลวิส เดอ โว โต แมวมองนักเขียนหนังสือ
เป็นเพื่อนกับนักเขียนตำราอาหารฝรั่งเศส
ฮอคตัน มัฟฟิน เพิ่งปฏิเสธไป
"สูตรอาหารฝรั่งเศส เพื่อคนอเมริกัน" หัวข้อน่าเกลียดมาก
อ่านให้สนุกนะ จูดิส
อืมอร่อย
อื้ม อร่อยจริงๆ
โอ้
อ่ะนี่งัย ใช่เลย หะ อะไร?
ใครน่ะ? เอ๊ะ ไม่รู้สิ
จดหมายสุดพิเศษ ของคุณนาย จูเลีย ไชด์ครับ
หนาวจังเลย
นี่ครับ
ถึง คุณนาย ชายด์
เราได้อ่านตำราอาหารฝรั่งเศสของคุณ
ได้ศึกษา ทดลองทำ และลองประเมินดูแล้ว
และเราได้ข้อสรุปว่า มันเป็นยอดหนังสือ
ที่เราภูมิใจมากที่จะตีพิมพ์
พอล! พอล!!
อะไร?อะไร อะไร อะไร อะไร?
คน๊อฟ
คน๊อฟ จะพิมพ์หนังสือเราน่ะ
คน๊อฟ หรือ น๊อฟ หรือ...
ใครสนล่ะ นั่นสิ
เขาเสนอเงินล่วงหน้าให้เรา $1,500 แหนะ
โอ้ว พระเจ้า
เราเชื่อว่าหนังสือคุณ จะเป็นตำราอาหารฝรั่งเศส ในอเมริกา
เหมือนสนุกกับการเข้าครัว ของรอมเบาเร่อ ซึ่งเป็นอาหารพื้นๆ
"แล้วเราจะขายมันแบบนั้นน่ะ"
จูเลีย
ถ้าเจอกันซึ่งฉันหวังว่าคงเป็นเร็วๆนี้
ฉันอยากจะคุยกับคุณ เรื่องการตั้งชื่อหนังสือใหม่
เพราะว่ามันสำคัญมาก
มันจะทำให้หนังสือของคุณ เด่นที่สุดในตลาด
ปกติคุณทำแบบนี้เหรอค่ะ ไม่เสมอไปหรอกค่ะ
เจ้าแห่งศาสตร์ อาหารฝรั่งเศส
คุณคิดว่าอย่างไรล่ะ?
ถึงขั้นนี้ฉันไม่มีความเห็นแล้วล่ะค่ะ ยังไงก็ได้ค่ะ
จูเลีย ก็ได้ค่ะ
ฉันชอบค่ะ
เธอบอกว่า"เกลียดเหรอ" จูเลีย ชายด์ พูดว่าเกลียดเหรอ
ไม่อ่ะ
แต่เธอพูดว่าไม่สนใจ ไม่ซีเรียส ประมาณนี้น่ะ
คิดว่าคนเราจะ ซีเรียสได้มากแค่ไหน?
คิดว่าเขาจะหาว่าฉันหลอกใช้เขาไหม?
เธอไม่ได้อ่านบล็อกนี่
เขาอ่านหรือเปล่าล่ะ?
เขาไม่รู้ว่าเธออ่านหรือเปล่า
แต่เธอมีความคิดเห็นเกี่ยวกับมัน
คิดว่าเป็นเพราะฉันสบถบ่อยไปหรือเปล่า
ก็ไม่แน่ใครจะรู้หล่ะ
เขาต้องเข้าใจอะไรผิดแน่ เธอไม่รู้ว่าคุณกำลังทำอะไร
ไม่เขาไม่เข้าใจผิดหรอก ไม่เลย
ฉันใช้เวลากับเขาไปเป็นปีน่ะ เค้าเพอเฟ็ค
จูเลีย ชายด์ในหัวคุณน่ะ สมบูรณ์แบบ
แต่จูเลีย ชายด์ ที่ไม่เข้าใจว่า คุณทำอะไรน่ะ ไม่เพอเฟ็คแน่
จูเลีย ชายด์ ในหัวคุณน่ะ สำคัญที่สุดนะ
ฉันคงไม่ได้เจอเขาแน่
แต่คุณรู้จักเธอนี่
ขอบคุณ ไม่เป็นไรจ๊ะ
เธอช่วยฉัน คุณช่วยตัวเองต่างหาก
ฉันกำลังจมน้ำเธอช่วยฉันขึ้นมา
อย่าเว่อนักเลยน่า
จูเลย ชายด์ เริ่มเรียนการทำอาหาร
เพราะเธอรักสามีและเธอชอบอาหาร
และเธอไม่รู้ว่าเธอจะหาอะไรทำ
และระหว่างที่เธอทำเธอสนุก
ฉันไม่เข้าใจอยู่ตั้งนาน ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
จูเลีย สอนฉัน
แต่นี่คือที่จูเลียสอนฉันจริงๆ
เธอสอนฉันทำอาหารและเราก็ทำ
เหลืออีกหนึ่งวันกับอีกหนึ่งสูตร
คุณอาจคิดว่าการเลาะกระดูกเป็ด เป็นไปไม่ได้
และขั้นตอนทั้งหมด.... ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้
คุณอาจใช้เวลา 45 นาที ในครั้งแรกเพราะยังกลัว
อย่ากลัว
ไม่กลัวจูเลีย ไม่กลัว
หยิบมีดมา เฉือนไปบนตัวเป็ด
เฉือนลงไปที่เป็ดของคุณ
กรีดลึกๆลงไป ที่หลังของเป็ด
เรื่อยไปตั้งแต่คอ จนถึงหาง จนเห็นกระดูกสันหลัง
และก็ใช้มีดเล็กๆ ซึ่งคมมันจะขูดเนื้อ ออกจากกระดูก
ฉันทำได้แล้วจูเลีย ดูสิฉันทำออกมาได้ เหมือนของคุณเลย
....วางลงด้านนึงของเป็ด ค่อยๆดึงเนื้อ ออกจากระดูก
วางกระดูกลงบนเขียง เอาด้านหน้าคว่ำลง
.....นวดแป้งให้นานได้ที่แล้วเอาเข้าเตาอบ
ตั้งเวลาเตาอบ2ชม. แล้วเอาออกมาวางให้เย็น
ดูนี่สิ หน้าตามันใช่อย่างที่ควรจะเป็นน่ะ
เอานี่ เอาจานไปด้วยนะไหวไหม
แน่นะ อืม
มาแล้วจ้า มาแล้ว
เธอมาแล้ว ว้าววว
ขอบคุณค่ะขอบคุณ
365 วัน กับ524 สูตร
ยินดีด้วยๆ! ขอบคุณจ้า
อ้อ ที่รัก อร่อยมาก วิเศษเลย
เยี่ยมๆจริงๆ
ผมชอบนะ
เอริค ฉันคงทำไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
เหมือนบางคนเคยพูด
คุณเติมเต็มฉันเป็นลมหายใจของฉัน
แด่ สามีของฉัน
ผมรักคุณนะ
ขอบคุณ
มันจบลงแล้ว
ถึงวันปิดโปรเจคจนได้ เรากลับใช้ชีวิตตามเดิม
มีเอริค ฉัน แมว กับความล้านิดๆ
ซึ่งกำลังนั่งกินอยู่นอกเมือง
ขอบคุณทุกๆคน
แล้วทายซิ?
Bon app้tit.
เห็นไหม เคาเตอร์มันสูงขึ้น เธอสั่งทำเป็นพิเศษ
นั่นครก แล้วก็สาก อันขึ้นชื่อของเธอน่ะ
ผมเห็นด้วยนะ
เพอเฟ็ค เอาถ่ายรูปหน่อยนะ
อืม
โอเค เยี่ยมเลย โพสท่าอื่นมั่ง
เอาเลยนะ กำลังพูดกับเธอ
เยี่ยมมาก
อีกรูปนึง
น่ารักมาก
อีกรูปๆ
อีกรูปนะ
ขอเวลาแป๊ปนึงนะ
ฉันรักคุณจูเลีย
คูณอยู่ไหนน่ะ
หอมจังเลยนะเนี่ย ทำอะไรกินน่ะ
นาวาริน ดี แองกานู
ผมมีของจะให้
Subtitles by LeapinLar
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย krukhim reality55 iicrazy Zanakan im_mie
amylicious pasathai zmaster